اثربخشي آموزش مهارت‌هاي اجتماعي، هيجاني و رفتاري بر نگرش‌هاي ناكارآمد و ارتباط مؤثر با همسالان در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعي مقطع ابتدايي شهر تهران

Social, emotional, an‎d behavioral skills / Dysfunctional attitudes / Effective communication with peers / Social communication disorder.

تهران جنوب

هدف از پژوهش حاضر بررسي اثربخشي آموزش مهارت‌هاي اجتماعي، هيجاني و رفتاري بر نگرش‌هاي ناكارآمد و ارتباط مؤثر با همسالان در دانش‌آموزان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعي بود. جامعة آماري شامل دانش‌آموزان پسر پاية ششم ابتدايي شهر تهران بود. حجم نمونه تعداد 30 نفر به شيوه هدفمند انتخاب و به صورت تصادفي در دو گروه آزمايش (15 نفر) و گروه كنترل (15 نفر) جايگزين شدند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS و از شاخصها و روش‌هاي آمارتوصيفي (فراواني، درصد، ميانگين و انحراف استاندارد) و سپس از آمار استنباطي براي بدست آوردن تحليل كوواريانس تفسير شدند. براي غربال اختلال ارتباط اجتماعي، دانش‌آموزان مدنظر با توجه به ملاك‌هاي تشخيص در DSM-5-TR، مصاحبه تشخيصي و نظر معلمان تعيين شدند و براي ارزيابي متغيرها از پرسشنامة‌هاي نگرش‌هاي ناكارآمد كودكان و نوجوانان دوالساندرو و بورتون (2006) و پرسشنامة ارتباط با همسالان كودكان ماورولي (2008) استفاده شد. گروه آزمايش در 12 جلسه 60 دقيقه‌اي (حضوري) تحت آموزش مهارت‌هاي اجتماعي، هيجاني و رفتاري قرار گرفتند. يافته‌هاي پژوهش نشان داد كه مهارت‌هاي اجتماعي، هيجاني و رفتاري بر كاهش نگرش‌هاي ناكارآمد و افزايش رابطة مؤثر با همسالان در افراد مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعي مؤثر بوده است و مي‌توان براي بهبود ضعف مهارت‌هاي ارتباطي نوجوانان مبتلا به اختلال ارتباط اجتماعي از مداخلات مبتني بر آموزش مهارت‌هاي اجتماعي، هيجاني و رفتاري استفاده كرد؛ لذا پيشنهاد مي‌شود كه آموزش و پرورش نوجوانان با اختلال ارتباط اجتماعي را شناسايي و به روانشناسان و مشاوران مجرب ارجاع دهد.

1405

81748