اثرات نشخوار فكري و پرخوري عصبي كارمندان دانشكده علوم پزشكي خوي در فرسودگي شغلي آنان

The effects of rumination an‎d emotional eating on burnout among employees of the Faculty of Medical Sciences in Khoy

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: تطبيق و توسعه

دانشگاه پيام نور واحد خوي

402

زمستان1404

دكتر عطيه بحراني

هدف اين پژوهش بررسي تأثير نشخوار فكري و پرخوري عصبي بر فرسودگي شغلي كاركنان دانشكده علوم پزشكي خوي بود. روش پژوهش از نوع كاربردي و توصيفي- همبستگي بود كه به‌صورت مقطعي و با جمع‌آوري داده‌هاي ميداني انجام شد. جامعه آماري شامل تمامي كاركنان دانشكده علوم پزشكي خوي (2772 نفر) در چهار رسته شغلي درماني، تشخيصي، اداري- مالي و پشتيباني بود. نمونه پژوهش337 نفر بود كه به روش طبقه‌اي- تصادفي انتخاب شدند. براي گردآوري داده‌ها از سه پرسشنامه استاندارد استفاده شد: پرسشنامه نشخوار فكري ديويدسون و همكاران (2014)، پرسشنامه پرخوري عصبي (EDE-Q) فيربرن و همكاران (2008) پرسشنامه فرسودگي شغلي رييس و زانتانپولو (2015). پايايي ابزارها با ضريب آلفاي كرونباخ (بالاتر از 0.70) تأييد شد. داده‌ها با نرم‌افزار SPSS نسخه 26 و با استفاده از رگرسيون چندگانه، خطي و آنكوواي عاملي تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه مدل كلي پژوهش توانست 65 درصد از واريانس فرسودگي شغلي را پيش‌بيني كند. پرخوري عصبي تأثير بسيار قوي‌تري نسبت به نشخوار فكري بر فرسودگي شغلي داشت. همچنين، پرخوري عصبي به‌تنهايي 63 درصد و نشخوار فكري 5 درصد از واريانس فرسودگي را تبيين كردند. نتايج آنكوواي عاملي نشان داد كه رسته شغلي و جنسيت نقش تعديل‌كننده معناداري ندارند، اما سابقه شغلي در رابطه بين پرخوري عصبي و فرسودگي شغلي اثر تعديل‌كننده معناداري دارد. كليدواژه‌ها: نشخوار فكري، پرخوري عصبي، فرسودگي شغلي

1405/02/30

محمدحسن كريمي

81730