پيش‌بيني اعتياد به گوشي هوشمند بر اساس فقدان لذت و شايستگي‌هاي هيجاني - اجتماعي در دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان تكاب

Predicting smartphone addiction based on lack of pleasure an‎d emotional-social competence in boy high school students in Takab city

كارشناسي ارشد ‌

روانشناسي تربيتي

ميانه

1404

1404/06/23

132

درخشان ، نوشين

هدف پژوهش حاضر پيش‌بيني اعتياد به گوشي هوشمند بر اساس فقدان لذت و شايستگي‌هاي هيجاني–اجتماعي در دانش‌آموزان پسر مقطع متوسطه دوم شهرستان تكاب در سال تحصيلي 1403-1404 بود. روش پژوهش توصيفي از نوع همبستگي و جامعه آماري كليه دانش‌آموزان پسر پايه‌هاي دهم تا دوازدهم بود كه از ميان آن‌ها با روش نمونه‌گيري تصادفي خوشه‌اي تعداد 294 نفر انتخاب شدند. ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه اعتياد به گوشي هوشمند (سواري، 1393)، مقياس فقدان لذت اسنيث و هميلتون و پرسشنامه شايستگي‌هاي هيجاني- اجتماعي زو و جي (2012) بودند. داده‌ها با استفاده از تحليل رگرسيون چندگانه به روش گام‌به‌گام تحليل شدند. يافته‌ها نشان داد كه بين فقدان لذت و اعتياد به گوشي هوشمند رابطه مثبت و معناداري وجود دارد اما بين شايستگي‌هاي هيجاني–اجتماعي و اعتياد به گوشي هوشمند رابطه معكوس و معناداري مشاهده شد. تحليل رگرسيون نيز نشان داد كه اعتياد به گوشي هوشمند بر اساس مؤلفه تفريح و سرگرمي از متغير فقدان لذت و مؤلفه‌هاي خودآگاهي و خودمديريتي از متغير شايستگي‌هاي هيجاني–اجتماعي به‌صورت معناداري قادر به پيش‌بيني اعتياد به گوشي هوشمند هستند. مطابق با يافته‌هاي تحقيق با همواركردن زمينه‌هاي براي تفريح و سرگرمي براي دانش‌آموزان و همچنين افزايش خودآگاهي و خودمديريتي مي‌توان اعتياد به گوشي هوشمند را كاهش داد.

79444