چكيده
چكيده
زمينه و هدف:
افسردگي يكي از بيماريهايي است كه از نظر بار بيماري هزينه زيادي را به سيستمهاي بهداشتي – درماني تحميل مي.كند تعيين شيوع اين عارضه در جوانان بخصوص در دانشجويان جوان از اهميت بالايي برخوردار است زيرا سلامت روان اين قشر براي سلامت آتي جامعه ضرورت دارد. ورزش ضمن حفظ سلامت بدني و ايجاد ورزيدگي ،جسماني تأثيرات شناخته شده اي بر سلامتي روان دارد. اين مطالعه با هدف بررسي و مقايسه ميزان افسردگي بين دانشجويان ورزشكار و غير ورزشكار انجام شد.
روش كار: در اين مطالعه علي- مقايسه اي 120 دانشجوي ورزشكار و 120 دانشجوي غير ورزشكار دانشگاه پيامنور مركز قاين با روش نمونه گيري تصادفي انتخاب شدند. براي اندازه گيري هوش هيجاني از پرسشنامه هوش هيجاني شرينگ و همچنينبراي اندازهگيري سلامت رواني از پرسشنامه 28-GHQ استفاده شد. براي تجزيه و تحليل دادهها بسته نرم افزار آماري SPSSنسخه 18 و آزمونهاي آمار توصيفي و استنباطي استفاده شد و سطح معناداري در تمامي فرضيه ها (05/0=α)در نظر گرفته شد.
يافتهها: نتايج آزمون ضريب همبستگي پيرسون نشان داد بين افسردگي بين دو گروه ورزشكار و غير ورزشكاردر هر دو گروه رابطه معنيدار مثبت وجود دارد. همچنين نتايج آزمون test-t مستقل تفاوت معنيداري را بين افسردگي بين دو گروه ورزشكار و غير ورزشكار نشان داد. يعني افسردگي غير ورزشكاران در مقايسه با ورزشكاران به طور معنيداري بالاتربود. به علاوه يافتههاي ديگر تحقيق نشان داد افراد متأهل بهطور معنيداري از سلامت رواني و هوش هيجاني بالاتري نسبت بهافراد مجرد برخوردار هستند و هوش هيجاني و سلامت رواني دانشجويان رشته تربيت بدني در مقايسه با ساير رشته ها به طور معني داري بالاتر بود.
نتايج تحليل واريانس يكطرفه نشان داد بين ميزان سلامت رواني و افسردگي بر حسب گروه سني تفاوت معني داري وجود نداشت.
نتيجه گيري: در كل چنين به نظر ميرسد كه زندگي ورزشگاهي با استرسهاي متعدد و پيچيده اي عجين شده و توانايي مقابله بااين استرس ها از طريق كسب توانمندي هاي هيجاني با مشاركت ورزشي، زمينه حفظ و تأمين سلامت جسمي، عاطفي و رواني دانشجويان را فراهم ميكند.
واژه هاي كليدي: افسردگي، سلامت رواني، هوش هيجاني، دانشجوي ورزشكار، دانشجوي غيرورزشكار، دانشگاه پيامنور قاين
