J 32

Hobbes's Negligence in the Expansion of Secularism in Western Political Thought

كارشناسي ارشد

علوم سياسي گرايش انديشه سياسي در اسلام

پيام نور رشت

1403/07/02

67ص.

درجه ارزشيابي:بسيارخوب

مهدي حجت

Hobbes , secularism , Western political thought

حجت،مهدي،راهنما

هدف: در نوشتن اين رسال قصد بر اين بوده است، تامس هابز كه از بنيانگذاران فلسفه سياسي و مدرن بوده چه نقشي در بسط و گسترش سكولاريسم در انديشه سياسي و غرب ايفا نمود؛ درجه نخست به عنوان بنيانگذار مي¬دانست كه سنت دراز دامني از فلسفه سياسي از زمان پايه گذاري آن توسط سقراط در يونان باستان وجود داشته است. روش شناسي پژوهش: قصد و نيت هابز اين بود كه با توجه به علقه و گرايش رئاليستي¬اش، سمت و سويي واقع گرايانه به فلسفه سياسي بدهد. و اين واقع گرايي با توجه به اينكه فلسفه سياسي قدمايي در سده¬هاي بعد از ارسطو رگه¬ها و گرايشات نو افلاطون گرايي و به سبب آموزه¬هاي ديني كليسا، رنگ و بويي قدسي و روحاني، همچنين بعد از رنسانس به علت آموزه¬هاي جمهوري خواهانه يونان و رم باستان، سمت و سويي آزادي خواهانه گرفته بود، هابز را بر آن داشت كه براي كاستن از بي ثباتي و نا آرامي¬هاي سياسي زمان خودش در انگلستان و به طور كلي غرب مسيحي دست به نوآوري شگفت انگيزي بزند. يافته ها و نتيجه گيري: ريشه¬ها و علل اين نا آرامي¬ها و بي ثباتي به نظر هابز در همين آموزه قدمايي فلسفه سياسي با گرايشات مختلف در آن بود، اگر چه دشمن اصلي هابز آنچنان كه خود به تأكيد بيان داشته ارسطو و آموزه¬هاي او بود، صرف نظر از اينكه خود او در مواردي از آموزه¬هاي ارسطو، مثلا از ريطوريقا «خطابه» او سود برده، كه به شيادان و نفع پرستان از مقامات كليسايي، اين اجازه و امكان را مي¬داد كه با ادعاي داشتن دانش ارسطويي و فضايل سياسي و مذهبي، دست به كنشگري ببرند و يا با قضاوت در باب خوبي و بدي فرامين حاكمان و سنجش آزادي-خواهي و يا جباريت حكام، در صورت لزوم اقدام به سرنگوني نظام حاكم و يا كشتن فرمانروا كنند، كما اينكه خود هابز شاهد همه اين وقايع و قتل شاه چارلز اول انگلستان به دست فرقه¬هاي مذهبي و سياسي به بهانه¬هاي آزادي-هاي مذهبي «آزادي وجدان» و يا آزادي جمهوري خواهانه، بوده است.

1404/03/18

منتخبي

78439