25868پ

Investigating the relationship between time management and organizational intelligence with the ability of principals of elementary schools in one district of Zanjanyear 2023-2024

كارشناسي ارشد

مديريت آموزشي

دانشگاه پيام‌نور مركز تهران جنوب

1401-1402

1403/07/03

عالي

124ص

ملكي، حميد

102-120ص

time management, organizational intelligence, ability of managers.

تهران جنوب

پژوهش حاظر با هدفبررسي رابطه بين مديريت زمان و هوش سازماني با توانمندي مديران مدارس ابتدايي ناحيه يك زنجانصورت گرفت. روش پژوهش حاضراز نوع توصيفي-همبستگي جامعه آماري 171 نفر ( 91 مرد و 80 زن) از كاركنان آموزش و پرورش ناحيه يك استان زنجان با مدرك تحصيلي ليسانس و بالاتر را شامل مي شود كه به روش تصادفي طبقه اي(نسبي)،120 نفر از بين آنان انتخاب شد. گردآوري داده ها با استفاده از پرسشنامه هاياستاندارد هوش سازماني آلبرخت، مديريت زمانكوئين و همكاران، راهبردها و راهكارهاي توانمندسازيمديران مدارس مبتني بر رويكرد ارتباطيبود. براي تحليل داده ها از آمار توصيفي با شاخص هاي فراواني، درصد، ميانگين، دامنه تغييرات، انحراف معيار و در آمار استنباطي براي بررسي نحوه توزيع داده ها از آزمون كلوموگروف-اسميرنوف و براي بررسي فرضيه ها از ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد. نتايج تحقيق نشان مي دهد كه متغير هوش سازماني ، مديريت زمان و توانمندسازي به ترتيب، با ميانگين 56/75، 14/7 و 164/02 در سطح 0/069، 0/096 و 0/170 معنادرا مي باشد. رابطه بين هوش سازماني و مديريت زمان با توانمندسازي مديران با مقدار ضريب پيرسون 497/0، 429/0و رابطه بين مديريت زمان و هوش سازماني با مقدار ضريب پيرسون 347/0 در سطح 01/0 معني دار بود. بالاترين ميانگين به دست آمده مربوط به مولفه توانمندسازي با 02/164 و كمترين مربوط به تعهد و خوش بيني با 06/7 بوده است. بنابراين مديريت زمان و هوش سازماني مي‌توانند بهبود توانمندي مديران و عملكرد سازماني را تقويت كنند

1403/12/13

77410