2100

Presenting an Integrated Management Model of Spatial Data Infrastructure with a Smart City Approach. A Case Study of District 20 of Tehran

دكتري تخصصي

جغرافيا و برنامه ريزي شهري

مركز تحصيلات تكميلي دانشگاه پيام نور

1403

1403/04/20

دكتر نفيسه مرصوصي

دكتر اسماعيل نصيري هنده خاله

integrated management, spatial data infrastructure, smart city, district 20 of Tehran

امروزه به دليل گسترش شهرنشيني و ارائه خدمات متنوع اجتماعي به شهروندان حجم وسيعي از داده‌ها توسط منابع گوناگون در حال توليد مي‌باشد. با توجه به آنكه اكثريت اين داده‌ها مكاني و يا وابسته به مكان است، لزوم مديريت يكپارچه و هوشمند جهت افزايش بهره‌وري و ارائه خدمات مناسب به شهروندان با سرعت بيشتر و صرف هزينه كمتر از دغدغه‌هاي مديران كلان‌شهرها مي‌باشد. در اين پژوهش كه به روش تحليلي توصيفي و با مدل تفسيري ساختاري ISM انجام گرفت، ابتدا شاخص‌هاي مديريت يكپارچه شهري بررسي شد كه مؤلفه‌هاي هماهنگي و مؤلفه بسترسازي در اين بررسي به‌عنوان شاخص‌هاي اصلي مديريت يكپارچه اطلاعات مكاني ارزيابي شد. همچنين با بررسي نظريه شهر هوشمند از ديدگاه‌هاي مختلف و بررسي مؤلفه‌هاي شهر هوشمند؛ چون اقتصاد هوشمند، انرژي هوشمند، محيط‌زيست هوشمند، حمل‌ونقل هوشمند، مراقبت‌هاي بهداشتي هوشمند و حكمروايي هوشمند و شاخص‌هاي مرتبط با آن؛ اين نتيجه به دست آمد كه زيرساخت داده‌هاي مكاني به علت مديريت هوشمند داده‌ها، تحليل داده‌ها و... مي‌تواند به‌عنوان زيرشاخصي در كليه مؤلفه‌هاي شهر هوشمند در حوزه داده‌ها و اطلاعات مكاني در نظر گرفته شود. درنهايت در حوزه SDI چهار معيار مورد ارزيابي قرار گرفت؛ ميزان استفاده از داده‌هاي مكاني، آشنايي با داده‌هاي مكاني و SDI، زيرساخت مناسب و كافي در منطقه و ميزان هماهنگي و تعامل سازمان مربوطه با ديگر سازمان‌هاي مرتبط. بر مبناي اين معيارها 12 مؤلفه در پرسشنامه تدوين شد كه پس از بررسي نظرات خبرگان و روش تفسيري ساختاري و بررسي ميزان نفوذ مؤلفه‌ها بر روي يكديگر؛ اين مؤلفه‌ها در 5 سطح طبقه‌بندي شد. طبق مدل به‌دست‌آمده پنجمين سطح بالاترين تأثير و نفوذ را با 11 مؤلفه ديگر دارد كه اين مؤلفه تدوين سياست‌ها و استانداردهاي SDI در سطح شهرداري مي‌باشد؛ پس‌ از آن در سطح چهارم مؤلفه وجود نيروهاي متخصص و كارشناسان اطلاعات مكاني بيشترين ميزان نفوذ را دارد. سطح سوم داراي مؤلفه‌هاي وجود سامانه‌هاي مكانمند، ميزان آشنايي و دسترسي كارشناسان با زيرساخت‌هاي داده‌هاي مكاني و مؤلفه ميزان اجراي سياست‌ها و استانداردهاي SDI اثربخشي و نفوذ كمتري دارد. در سطح دوم مؤلفه هماهنگي شهرداري با سازمان فناوري اطلاعات در به اشتراك‌گذاري داده‌هاي مكاني، تعامل و همكاري شهرداري با ديگر سازمان‌هاي توليدكننده داده مكاني مي‌باشد و كمترين نفوذ و اثرگذاري مؤلفه‌هاي ميزان به‌روزرساني داده، تعداد دفاتر خدمات الكترونيك، ميزان استفاده از داده‌هاي مكاني، همكاري بين سه نهاد شهرداري ري، فرمانداري و شهرداري تهران در راستاي توليد، استانداردسازي و به اشتراك‌گذاري داده‌ها و مؤلفه همكاري و هماهنگي با ساير ادارات به‌عنوان كاربر داده مكاني كمترين تأثير را دارد.

1403/09/18

ابراهيمي

77133