J 28

Comparative comparison of Iran's national security in four decades after the Islamic revolution with national security in the second Pahlavi period

كارشناسي ارشد

علوم سياسي

پيام نور رشت

1401/04/13

129ص.

درجه ارزشيابي:خوب

مهدي حجت

national security , Pahlavi era , Islamic Republic Era , Ideology

حجت،مهدي،راهنما

از آنجايي كه حفظ امنيت ملي يكي از دلايل اصلي پيشرفت هر كشور محسوب مي شود و همچنين باعث حفظ آرامش و امنيت مردم يك كشوردر راستاي توسعه به حساب مي آيد، هر انسان كنجكاوي را، به خصوص دانشجوي علوم سياسي را بر مي انگيزد كه در راستاي پيدا كردن راه هاي حفظ و افزايش امنيت ملي تحقيق و جستجو كند و از آنجايي كه در كشور ايران در هفت الي هشت دهه اخير دو رژيم با نوع حكومت متفاوت بر اين سرزمين حكومت كرده اند مي توان با تحقيق مقايسه تطبيقي نقاط مثبت و منفي حفظ امنيت ملي را از اين دو نوع حكومت كسب و براي تجربه در آينده مورد استفاده قرار داد. و چون ايدئولوزي يكي از مهمترين اصول تاييد حكومتها به شمار مي رود در اين تحقيق به "مقايسه تطبيقي امنيت ملي كشورايران در چهاردهه بعد از انقلاب اسلامي با امنيت ملي در دوره پهلوي دوم" از بعد به كار گيري"ايدئولوژي" مورد تحقيق و بررسي قرار گرفت. وضعيت كشور در زمان آغاز حكومت پهلوي دوم به خاطرآسيب هاي جنگ جهاني دوم بسيار آشفته بود و حكومت وقت مورد تاييد مردم قرار نگرفته بود به همين دليل پهلوي دوم براي كسب مشروعيت از سوي مردم به ايدئولوژي و شكل گيري نهادها در بخش هاي ملي گرايي ، مذهب و...متوسل شد كه درنهايت موفق به كسب مشروعيت شد. واما حكومت جمهوري اسلامي بعد از انقلاب 57 نيز براي محكم كردن بناي حكومت و جلب نظر مخالفان خود نيز به ايدئولوژي متوسل شد و نهادهايي از نوع مذهبي ، امت محوري و..را ايجاد كرد و از آنجايي كه مردم ايران شيعه و تعصب خاصي هم به مذهب خود داشتند، حكومت جمهوري اسلامي توانست در اين مرحله موفقت بزرگي را كسب كند و حكومت را كاملا به دست گرفته و اكثر مردم را همراه خود كند .اما در نهايت امنيت ملي در سايه ارتباط ديپلماسي قوي با اكثر كشورهاي دنيا به دور از تاثير انواع ايدئولوژي موفق تر از به كار گيري ايدئولوژي در سياست است چرا كه برخي ايدئولوژي ها بعد از انقلاب 57 به دليل تحميل نظر (ايدئولوژي) اقليت حاكم به كل جامعه و در نهايت مخالفت هاي داخلي و مخالفت هاي خارجي از سوي اكثر كشورهاي دنيا و در نتيجه تحريم هاي همه جانبه ي بين المللي باعث به خطر انداختن امنيت ملي كشورشده است. در پايان اين مبحث پيشنهاد مي شود كه مي توان در كنار حفظ مذهب و انواع ايدئولوژي ها به دور از دخالت در سياست ديپلماسي و همچنين برقراري ارتباط با بيشتر مجامع بين المللي و اكثر كشورهاي دنيا و با حركت به سوي مدرنيته مي توان هم توسعه داشت و هم با همه كشورهاي دنيا ارتباط اقتصادي، سياسي، اجتماعي و فرهنگي برقرار كرد و در مسير توسعه قدم برداشت. همچون كشوربزرگ مسلمان نشين اندونزي كه در اين راستا موفق بوده است.

1403/08/12

منتخبي

76672