چكيده
چكيده
هدف پژوهش حاضر تعيين رابطه هوش معنوي با اختلالات خلقي در دانش¬آموزان پسر مقطع دوم متوسطه شهر قاين بود. روش پژوهش از نوع توصيفي- همبستگي است. جامعه آماري اين پژوهش را كليه دانش¬آموزان پسر مقطع دوم متوسطه شهر قاين سال تحصيلي 1403-1402 تشكيل مي¬دهند. نمونه پژوهش حاضر شامل 100 نفر از دانش¬آموزان پسر مقطع دوم متوسطه شهر قاين مي¬باشد. اين تعداد افراد به روش نمونه¬گيري دردسترس انتخاب شدند. ابزار اندازه¬گيري در اين پژوهش شامل: الف) پرسشنامه افسردگي، اضطراب، استرس لويبوند و لويبوند (1995) و پرسشنامه هوش معنوي عبدالله زاده و همكاران (1387) بود. براي تجزيه و تحليل داده¬ها از روش پيرسون استفاده شد. يافته¬هاي پژوهش حاضر نشان داد بين هوش معنوي با اختلالات خلقي (افسردگي، استرس و اضطراب) در دانش آموزان پسر مقطع دوم متوسطه شهر قاين رابطه منفي وجود دارد.
كليد واژگان: اختلالات خلقي، هوش معنوي
