چكيده
چكيده:
يكي از عوامل مؤثر بر آسايش و سلامتي انسان، شرايط جوي و اقليمي است. انسان از بدو تولد بهطور مستقيم و غيرمستقيم متأثر از شرايط اقليمي بوده است. بررسي و ارزيابي شرايط زيستاقليمي ضمن تعيين شرايط آسايش يا عدم آسايش حاكم بر منطقه، پايه و اساس بسياري از برنامه¬ريزي¬هاي عمراني زيستمحيطي بهويژه در زمينه مسائل شهري، معماري و گردشگري است. در اين پژوهش به منظور ارزيابي آسايش انساني در شهر مهاباد، آمار پارامترهاي مختلف هواشناسي در دوره آماري (2021-1985) مورد بررسي قرار گرفت و بر اين اساس جداول زيستاقليمي براي شهر مهاباد با استفاده از شاخص-هاي ماهاني، ترجونگ، بيكر، دماي موثر و تام و همچنين نمودار سايكرومتريك تهيه گرديد. نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد كه شاخص¬هاي زيستاقليمي مورد استفاده، توانايي آشكارسازي دوره¬هاي آسايشي و عدم آسايش شهر مهاباد را دارند و ابزار سودمندي براي تحليل و معرفي اوقات مطلوب و نامطلوب براي فعاليتهاي محيطي مختلف در اين شهر هستند. ارزيابي آسايش انساني شهر مهاباد با استفاده از شاخص¬هاي بيوكليمايي مختلف نشان داد كه شرايط بيوكليمايي اين شهر در طول سال از تنوع نسبتاً زيادي برخوردار است و از شرايط گرم تا خيلي خنك و سرد متغير است. همچنين با وجود تفاوت-هاي جزئي، بيشتر شاخص¬ها نمودهاي نسبتاً همگوني از اقليم آسايشي شهر مهاباد ارائه مي¬دهند. در مجموع نتايج حاصل از بررسي و مقايسه شاخص¬هاي مختلف نشان داد كه ماههاي ارديبهشت و مهر مناسب¬ترين ماه¬ها از نظر آسايش زيست اقليمي در شهر مهاباد بر اساس تركيب شاخص¬هاي مختلف مي¬باشند و ساير ما¬ه¬ها، با وضعيت خنك در شب و گرم در روز ارزيابي مي¬شوند. در مقايسه¬¬ روش¬هاي مختلف استفاده شده در اين پژوهش نيز مي¬توان بيان كرد كه شاخص ماهاني و بيكر به دليل ويژگي¬هاي اقليمي منطقه مورد مطالعه، نسبت به شاخص¬هاي ترجونگ، دماي موثر و حرارتي- رطوبتي (تام) از دقت بيشتري برخوردار است و ساير شاخص¬ها، به ترتيب اولويت¬هاي ذكر شده در رده¬هاي بعدي قرار مي-گيرند. بنابراين فعاليت¬هاي توسعه¬اي و زيستمحيطي متأثر از شرايط اقليمي و حتي برنامه¬هاي گردشگري مي¬تواند به ترتيب اولويت¬هاي ذكر شده در اين ماه¬ها برنامه¬ريزي و اجرا گردند¬.
