25364پ

Exploration and Analysis of the Aspects of "Serenity" and "Restlessness" in the Thoughts of Saadi and Hafez (with an Emphasis on the Ghazals of Saadi and the Ghazals of Hafez)

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1401-1402

1402/11/30

عالي

108ص

يزداني، حسين

كوپا، فاطمه

104-106ص

Serenity, Restlessness, Saadi, Hafez, Ghazals.

تهران جنوب

آرامش حالتي ذهني و روحي متعادل است كه با كنترل احساسات است، و به فرد احساس آزادي و فقدان استرس ميدهد. در مقابل، بيقراري به معناي تجربه اضطراب و نگراني است، كه با دشواري در تمركز و عدم ثبات همراه بوده و ميتواند بر سلامتي تأثير منفي بگذارد. اين دو حالت در تضاد با يكديگر و » آرامش « قرار دارند و تأثيرات متفاوتي بر زندگي فرد دارند. هدف اين پژوهش بررسي جايگر اشعار سعدي و حافظ و همچنين شناسايي معيارها و مؤلفههايي است كه اين دو شاعر » بيقراري « براي تفكيك ميان آرامش حقيقي و كاذب )مجازي( در نظر گرفتهاند. روش تحقيق به صورت توصيفي- تحليلي و با استفاده از منابع كتابخانهاي انجام شده است. يافتههاي تحقيق نشانگر آن است كه كه سعدي آرامش را در پذيرش چالشهاي زندگي، تحمل سختيها و لذت بردن از لحظات خوشايند ميبيند و عشق و ارتباطات عاشقانه را يكي از منابع اصلي آرامش ميداند. بيقراري در اشعار سعدي ناشي از جدايي، عشق شديد، ناپايداري معشوق، تنهايي و كشمكش بين عشق و عقل است. در مقابل، حافظ آرامش را در دستيابي به دركي بالاتر و تسليم به اراده الهي ميبيند. اين نوع آرامش از طريق تفكر عميق، خودآگاهي و مديتيشن به دست ميآيد. بيقراري در اشعار حافظ با جدايي، حسرت وصال، دغدغههاي فلسفي و وجودي و اضطرابهاي روحي و معنوي مرتبط است. در نهايت اين پژوهش بيانگر آن است كه سعدي بيشتر به جنبۀ آرامش و حافظ به مقولۀ بيقراري پرداخته است و هر يك از اين دو شاعر تأثيرات عميقي بر خوانندگان دارند.

1403/07/01

75984