چكيده
چكيده
موضوع مهدويت، اميد به آينده و اعتقاد به فرج منجي بشريت در اشعار فارسي بويژه در اشعار ادبيات پايداري از ابتدا تاكنون به اشكال مختلف منعكس شده است. ادبيات پايداري مجموعه سرودهها و نوشتههايي هستند كه موضوع اصلي آن ايستادگي و مبارزه در برابر بيدادگران است. موضوعات مهدويت و اميد به آينده در ادبيات پايداري برجسته تر شده اند زيرا يكي از مباني اصلي ادبيات پايداري مفهوم انتظار است. در پژوهش حاضر كه به روش توصيفي و تحليلي انجام شده قرار است اشعار قيصر امين پور، عليرضا قزوه، محمدرضا عبدالملكيان، سپيده كاشاني و عليرضا موسوي گرمارودي از نظر بازتاب موضوع مهدويت و اميد به آينده بررسي شود. در بين شاعران بررسي شده عليرضا قزوه و قيصر امين پور بازتاب مهدويت در شعرآنها بسامد بيشتري دارد. از نگاه امين پور برپا شدن عدل جهاني فقط با آمدن منجي آخرالزمان انجام پذير خواهد بود و وجود حضرت قائم را مانند باراني مي داند كه بارش آن مي تواند عطر بهاران را براي او به ارمغان بياورد. از نگاه قزوه موعود و مولايش مي تواند او را به سرمنزل مقصود برساند و راه را براي انسان گمراه هموار سازد. علي موسوي گرمارودي هم طولاني شدن غيبت را دليلي مي داند كه باعث از بين رفتن شور و اشتياق ظهور منجي شده است. محمدرضا عبدالملكيان نيز دليل دلگيري خود و دل مردگي دنياي اطراف خود را طولاني شدن ظهور حضرت مهدي مي داند. سپيده كاشاني ظهور حضرت قائم را همزمان با آمدن بهار و رفتن تمام اديان الهي زير پرچم اسلام را مي داند و سعي دارد با شعر خود ظهور حضرت مهدي را هموار كند، آرزوي او نيز اين است كه تا وقتي كه زنده است بتواند انتظار فرج منجي بشريت را درك كند.
واژه هاي كليدي : ادبيات پايداري، شعر دفاع مقدس، انتظار موعود، اميد به آينده
