پ.ر.و93

The role of parental emotional divorce in predicting behavioral disorders, anxiety and academic burnout

ارشد

روانشناسي-عمومي

پيام نور شيراز

شهريور ماه 1401

1401/06/22

عالي

99ص

تابع بردبار،فريبا

اسماعيلي،معصومه

ص97-81

پژوهش حاضر با هدف بررسي نقش طلاق عاطفي والدين در پيش بيني اختلالات رفتاري، اضطراب و فرسودگي تحصيلي فرزندان انجام گرفت. طرح پژوهش از نوع همبستگي به شيوه پيش بيني و جامعه آماري كليه دانش آموزان مقطع متوسطه 13 تا 17 سال مدارس ناحيه 4 شهر شيراز بودند كه 13200 نفر بود. تعداد 375 نفر نمونه به روش نمونه گيري خوشهاي از دو مدرسه متوسطه شيراز از ناحيه 4 انتخاب شدند. اين تعداد بر اساس جدول مورگان انتخاب شد. ابزار اندازه گيري پژوهش شامل پرسشنامه طلاق عاطفي گاتمن (2008)، پرسشنامه مشكلات رفتاري كودكان-نوجوانان كواي و پترسون (1987)، پرسشنامه مقياس اضطراب بك (1988) و مقياس فرسودگي تحصيلي برسو، سالانووا و اسچفلي (1997) مي شد. داده هاي حاصل از پرسشنامه ها با روشهاي آماري مثل همبستگي ، رگرسيون چند متغيره مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه طلاق عاطفي والدين به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني اختلال سلوك فرزندان مي‌باشد(001/0=p، 427/0=β). همچنين طلاق عاطفي والدين به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني مشكلات توجه- ناپختگي(001/0=p، 364/0=β). ، پرخاشگري اجتماعي(001/0=p، 325/0=β). و اضطراب- گوشه گيري فرزندان (001/0=p، 300/0=β). مي‌باشد. بر اساس ديگر نتايج طلاق عاطفي والدين به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني اضطراب مي‌باشد باشد (001/0=p، 275/0=β) و در نهايت اينكه طلاق عاطفي والدين به صورت مثبت و معناداري قادر به پيش بيني فرسودگي تحصيلي مي‌باشد(001/0=p، 369/0=β). با توجه به نتايج، براي كاهش اثرات طلاق عاطفي والدين بر فرزندان بهتر است كه كارگاه هاي پيش از ازدواج با موضوع اثرات طلاع عاطفي بر فرزندان برگزار شود.

1403/05/01

75702