پ.ر.و91

Predicting Marital Adjustment Based on Spiritual Happiness, Quality of Sexual Life and Love Styles in Middle-Aged Women

ارشد

روانشناسي-عمومي

پيام نور شيراز

مردادماه 1401

1401/05/25

عالي

105ص

تابع بردبار،فريبا

اسماعيلي،معصومه

ص103-79

اين مطالعه با هدف پيشبيني سازگاري زناشويي براساس نشاط معنوي، كيفيت زندگي جنسي و سبكهاي عشقورزي در زنان ميانسال انجام شد. پژوهش توصيفي و از نوع مطالعات همبستگي بود. جامعه آماري پژوهش حاضر را تمامي فرهنگيان زنِ ميانسال با دامنه سني 35 تا 55 سال ساكن شهرستان فراشبند به تعداد 542 نفر در سال 1400 تشكيل دادند. با روش نمونهگيري در دسترس و دوطلبانه تعداد 200 نفر انتخاب و به ابزارهاي پژوهش شامل پرسشنامه سازگاري زناشويي(لاك و لاس، 1959)، پرسشنامه نشاط معنوي(افروز، 1395)، پرسشنامه كيفيت زندگي جنسي زنان(روشنچلسي و همكاران، 1398) و پرسشنامه سبك عشقورزي(استرنبرگ، 1986) پاسخ دادند. تحليل دادهها با روشهاي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه با نرمافزار آماري SPSS نسخه 26 انجام شد. نتايج نشان داد كه به ترتيب بين نشاط معنوي(576/0=r و 032/0>P) و كيفيت زندگي جنسي (644/0=r و 018/0>P) با سازگاري زناشويي در زنان ميانسال همبستگي مثبت و معناداري وجود دارد. همچنين، ضرايب همبستگي بين مؤلفه شور، تعهد و صميميت با سازگاري زناشويي مثبت و معنادار بود(05/0>P). تحليل رگرسيون با روش ورود همزمان نيز نشان داد كه متغيرهاي پيشبين با هم توان تبيين 41 درصد از واريانس سازگاري زناشويي را داشتهاند و در بين متغيرهاي پيشبين، كيفيت زندگي جنسي با بتاي 31/0 بيشترين تأثير را در سازگاري زناشويي داشته است. با توجه به نتايج لازم است مشاوران و روانشناسان به مقوله سازگاري زناشويي و عوامل مرتبط با آن بيشتر توجه نمايند و با شناسايي اين عوامل زمينه ارتقاي زندگي زناشويي را فراهم سازند.

1403/05/01

75700