پ.ر.و70

The Relationship Between Emotional Intelligence and Job Satisfaction with the Mediating Effects of Spiritual Intelligence and Teachers' Quality of Work Life

ارشد

روانشاسي-عمومي

پيام نور شيراز

شهريورماه 1402

1402/06/27

عالي

121ص

بردبار ،فريبا

اسماعيلي،معصومه

ص119-91

هدف پژوهش حاضر رابطه ي بين هوش هيجاني و رضايت شغلي با اثرات ميانجي هوش معنوي و كيفيت زندگي كاري معلمان بود. اين پژوهش از نظر هدف،آينده نگر و بنيادي است و از نظر گردآوري داده ها توصيفي- مقطعي و از نوع همبستگي است. جامعه ي آماري پژوهش حاضر را تمامي معلمان ساكن شهرستان بوانات كه در سال1401 تدريس مي كردند را شامل مي شود. در اين پژوهش با استفاده از روش نمونه گيري تصادفي طبقه اي از ميان معلمان شاغل در اداره آموزش و پرورش شهرستان بوانات تعداد نمونه انتخاب شد و بر اساس جدول مورگان و با استفاده از فرمول كوكران تعداد نمونه را 205 نفر برآورد كرديم. جهت جمع‌آوري داده ها از پرسشنامه پرسشنامه هوش هيجاني برادبري و گريوز (2005)، رضايت شغلي مينه سوتا (1967)، هوش معنوي كينگ (2008)، كيفيت زندگي كاري والتون (1973) استفاده شد. جهت تجزيه و تحليل داده ها از روش تحليل عاملي تاييدي و تحليل مسيراستفاده شد. نتايج نشان داد كه بين رضايت شغلي و هوش هيجاني معلمان ارتباط وجود دارد و اين ارتباط توسط هوش معنوي با ضريب مسير 125/0 ميانجي‌گري مي شود. بين رضايت شغلي و هوش هيجاني معلمان ارتباط وجود دارد و اين ارتباط توسط كيفيت زندگي كاري با ضريب مسير 132/0 ميانجي ‌گري مي شود.هوش هيجاني با نقش ميانجي گري كيفيت زندگي كاري(132/0) و هوش معنوي(125/0) بر رضايت شغلي تاثير غيرمستقيم دارد. با توجه به يافته هاي پژوهش مي توان بيان كرد معلماني كه از نظر هوش هيجاني در سطح مطلوبي قرار گرفته اند،با اثرات ميانجي هوش معنوي و كيفيت زندگي كاري رضايت شغلي بهتري را تجربه مي كنند.

1403/04/26

75542