PHD 187

دكتري

زبانشناسي همگاني

مركز تحصيلات تكميلي

1392

31/06/1392

عالي

شهين نعمت زاده

مشاور اول بلقيس روشن - مشاور دوم مريم سادات غياثيان

پيچيدگي زباني همواره موضوعي بحث¬انگيز و قابل تأمل تلقي شده و فراوان به آن پرداخته شده است. بندهاي موصولي در زبان¬هاي مختلف نيز به¬عنوان يكي از ساختارهاي پيچيده زباني تلقي مي¬شوند و پردازش و بررسي پيچيدگي¬هاي آنها در زبان¬هاي مختلف نقش عمده¬اي در تحقيقات زبان¬شناسي و روانشناسي ايفا كرده است. پژوهش حاضر با هدف بررسي سطوح پيچيدگي بندهاي موصولي فاعل-فاعل، مفعول-مفعول، فاعل-مفعول و مفعول-فاعل بر روي 128 كودك از 5 مهدكودك شهرستان بابل در مقاطع سني 3 تا 7 سال شامل 32 نفر در هر يك از 4 گروه سني انجام شده است. بر اين اساس ضمن مروري جامع بر ادبيات موضوعي مربوط، با استفاده از مدل ارائه شده، عبارات مرتبط با هر يك از بندهاي موصولي استخراج شده و درك آنان از اين جملات سنجيده شد. جهت سنجيدن ميزان تسلط در درك اين نوع بندهاي موصولي در زبان فارسي آزمون¬هاي موازي شامل جملاتي از انواع بند موصولي به هر گروه سني ارائه شد تا درك يا عدم درك آنها از اين جملات مشخص گردد. به¬اين منظور، به هر كودك جملات شامل بندهاي موصولي مورد نظر به دو صورت مجزاي خبري و پرسشي با روش¬هاي نشان دادن شكل، نشان دادن اشياي واقعي و يا درخواست براي اجراي يك فرمان ارائه شد. در مبحث تجزيه و تحليل نتيجه‌هاي به‌دست‌آمده از آزمون‌هاي آنوا و آزمون‌هاي بررسي دوتايي بندهاي موصولي يعني توكي، شفه و ال.اس.دي استفاده گرديد. براساس نتايج آزمون فرضيه اصلي در مورد درك كودكان 3 تا 7 ساله از انواع مختلف بندهاي موصولي، نوع سوم كمترين نمره يا به عبارت ديگر كمترين درك را داشته و سپس به ترتيب نوع اول، نوع دوم و نوع چهارم مي‌باشد. بنابراين نتايج تحقيق نشان دادند در تمامي سنين بند موصولي فاعل-مفعول كمترين نمره يا به‌ عبارت‌ ديگر بيشترين پيچيدگي و بند موصولي مفعول-فاعل بيشترين درك يا كمترين پيچيدگي را داشته است. در صورت كلي نتايج اين پژوهش، سلسله¬مراتب درك بندهاي موصولي فارسي به¬صورت مفعول- فاعل < مفعول- مفعول < فاعل- فاعل < فاعل- مفعول تعيين شد، كه اين نتيجه با نتايج بدست آمده از پژوهش¬هاي رحماني و ديگران(2011) روي زبان فارسي و ديسل و توماسلو (2005) در فراگيري زبان هاي انگليسي و آلماني، چن و همكاران (2010)، فدرنكو و همكاران(2011)، لين و بيور (b2006) و جيبسون (1998و 2000) همسو است. اما اين نتيجه با نتايج بدست آمده از پژوهش¬هاي كاريراس و همكاران (2010) روي زبان باسك همسو نيست. ضمن اينكه اين تفاوت پيچيدگي از طريق نظريه كونو، سلس مورسيا و لارسن فريمن(1999)، قابل توجيه نيست.واژه‌هاي كليدي: پيچيدگي زباني، بند موصولي، زبان فارسي، كودكان 3 تا 7 ساله

7545