1148 پ

The relationship between self-regulation skills and questioning with the academic attitude of secondary school students

كارشناسي ارشد

برنامه ريزي درسي - علوم تربيتي

دانشگاه پيام نور دامغان

1403

دكتر حميد شفيع زاده

هدف پژوهش رابطه بين مهارت هاي خودتنظيمي و پرسشگري با نگرش تحصيلي دانش اموزان متوسطه دوم بود. روش تحقيق توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش حاضر كليه دانش آموزان متوسطه دوم شهر زاهدان به تعداد 3224 نفر مي‌باشند.با توجه به جدول مورگان بر اساس نمونه گيري تصادفي و طبقه اي تعداد 337 نفر (134نفر پسر و 203 نفر دختر) انتخاب شدند. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش، پرسشنامه مهارت پرسشگري هافستين و همكاران (2015) و پرسشنامه نگرش تحصيلي دانش‌آموزان اكبري (1383)و پرسشنامه خودتنظيمي تحصيلي بوفارد (1995) مي‌باشد. جهت تعيين پايايي پرسشنامه‌ها از ضريب آلفاي كرونباخ استفاده گرديد، كه بر اين اساس ضريب پايايي پرسشنامه مهارت پرسشگري 76/0، نگرش تحصيلي 86/0 و خودتنظيمي تحصيلي 77/0 به دست آمد. در اين پژوهش جهت بررسي داده هاي آماري از نرم افزار 22 SPSSاستفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد بين مهارت هاي خودتنظيمي و پرسشگري با نگرش تحصيلي در سطح 99 درصد رابطه مثبت و معنادار است و بر اساس نتايج تحليل رگرسيون نشان مي دهد كه مهارت هاي خودتنظيمي و پرسشگري 50 درصد تغييرات نگرش تحصيلي را پيش بيني مي كنند بنابراين مي توان گفت مهارت هاي خودتنظيمي و پرسشگري تركيبي از مهارت ها، دانش و باورهايي است كه دانش آموزان را قادر به درگير شدن در هدف گذاري، خودتنظيمي و رفتارهاي خودمختار مي سازد. وقتي كه بر مبناي اين مهارت ها و ويژگي ها عمل مي شود دانش آموزان توانايي بيشتري براي كنترل زندگي خود دارند و در عملكرد تخصيلي موفق خواهند بود كه اين ويژگي ها بر نگرش تحصيلي دانش آموزان تاثير دارد

75408