2013

Model of Managem ent Control System s and Strategy based on Dynamic Capability Approach (Case study: Iranian Medicine Cooperates Listed on the Stock Exchange

دكتري تخصصي

مديريت بازرگاني

مركز تحصيلات تكميلي دانشگاه پيام نور

1401

1401/10/19

دكتر ميرزا حسن حسيني

دكتر محمد محمودي ميمند، دكتر محمد تقي اميني

Objective: the research is to broaden the knowledge about the relationship between management control systems and the organization’s strategies in order to design more effective control systems. Since in the current study, the strategy conceptualization is formed in the organizational capabilities’ level –not in the level of strategic choices- the main purpose of the research is to identify suitable control systems for dynamic capabilities development. Methodology: regarding to the main purpose of the study, positivist paradigm, in general, and the contingent approach, in particular, are used and the cross-sectional survey research strategy is developed to examine the relationship between strategy and control system. Findings: the results showed that in dynamic environments, the relational control systems have a positive relationship with organizational dynamic capabilities, organizational capabilities and organizational performance. Moreover, the dynamic tension resulting from simultaneously and equally diagnostic and interactive usage of control systems in dynamic environments has a significant positive relationship with organizational dynamic capabilities, organizational capabilities and organizational performance. Additionally, control system via dynamic capabilities has an effect on formation and development of organizational capabilities and the system could modify the organizational performance through the processes of dynamic capabilities and organizational capabilities development.

هدف: هدف كلي تحقيق حاضر پيشبرد دانش در شاخه دانشي رابطه ميان سيستم هاي كنترل مديريت و استراتژي سازمان به منظور طراحي اثربخش تر سيستم هاي كنترلي مي باشد. اما از آنجا كه در اين تحقيق مفهوم سازي استراتژي در سطح قابليت هاي سازماني- و نه در سطح انتخاب هاي استراتژيك- انجام مي‌گيرد؛ لذا هدف از انجام اين تحقيق شناسايي سيستم هاي كنترلي مناسب براي توسعه قابليت هاي پويا است. روش: با توجه به هدف در نظر گرفته شده در اين تحقيق از پاردايم پوزيتويستي به طور عام و رويكرد اقتضايي به طور خاص و بر مبناي استراتژي تحقيق پيمايش مقطعي براي بررسي رابطه ميان استراتژي و سيستم كنترل استفاده مي شود. يافته ها: نتايج حاصل از آناليز داده ها نشان داد كه در محيط هاي پويا استفاده تعاملي از سيستم هاي كنترلي رابطه‌اي مثبت با قابليت هاي پوياي سازماني، قابليت هاي سازماني و عملكرد سازماني دارد و تنش پوياي شكل گرفته در نتيجه استفاده همزمان و متعادل تشخيصي و تعاملي از سيستم كنترل در محيط هاي پويا، رابطه اي مثبت با قابليت هاي پوياي سازماني، قابليت هاي سازماني و عملكرد سازماني دارد. همچنين، سيستم كنترل از طريق فرايندهاي قابليت هاي پويا در شكل گيري و توسعه قابليت هاي سازماني تاثير گذار بوده و اين سيستم كنترل مي تواند توسط فرايندهاي قابليت هاي پويا و توسعه قابليت هاي سازماني بر عملكرد سازماني تاثيرگذار باشد.

1402/12/16

ابراهيمي

74751