4435پ

كارشناسي ارشد

حقوق

داﻧﺸﮕﺎه ﭘﻴﺎم ﻧﻮر باكو - آذربايجان

1400

141ص.

ابافت ، رسول

129-133

Medical error - Diagnosis - Legal effects - Physician and nurse liability

براي درك مفهوم اشتباه پزشكي در مرحله تشخيص مريضي صرف استناد به قوانين جاري براي روشن ساختن مصاديق اين نوع خطا كافي نمي باشد و لازم و ضروري است كه به اصول و موارد حرفه پزشكي و به خصوص عرف پزشكي با مقايسه پزشكي با ساير كشورها توجه شود، اگر چه در خود قوانين خاص حرفه پزشكي نيز تعريفي از مرحله تشخيص مريضي و وظايف پزشك در اين مرحله و خطاهاي احتمالي ارتكابي در حقوق كشورهاي آمريكا، انگليس، فرانسه و غيره به دست نيامده است. به هر حال ميتوان گفت كه خطاهاي پزشك در روند كمك به مريض، بيشتر ناشي از عدم توجه به سخنان بيمار و شرح حال گيري از او و يا به وسيله سهل انگاري در دستور دادن به انجام آزمونهاي پاراكلينيكي مي باشد كه در نهايت منجر به عدم تشخيص، تشخيص اشتباه و يا تاخير در تشخيص مريضي مي شود. در قانون مجازات جديد مسئوليت مدني دركشور ايران و آمريكا و انگليس، پزشك بر اساس نظريه فرض تقصير بنا شده است و با اينكه مسئوليت قراردادي، متاثر از نقض و ناديده گرفتن قراردادي است كه بر اثر تراضي ايجاد شده است و از اين حيث بايستي در قلمرو از قواعد عام مسئوليت قراردادي پيروي كند، اما به زعم تاثر آن از عقد و عمل حقوقي، اثر اين تعهد قراردادي و در ماهيت جدا از عقد و عمل حقوقي است، به اين معنا كه اگر چه در مسئوليت قراردادي به معناي عام نياز به تصديق تقصير وارد كننده ضرر نمي باشد، ولي به دليل ماهيت و اهميت افعال پزشكان و جلوگيري از اختلال در كار پزشكان، به دليل ترس از انجام وظيفه توسط آنها، مسئوليت پزشك بر پايه تقصير بنا شده است، اگر چه خود آن ها ملزم به تصديق عدم وجود آن هستند؛ البته اين بدان معنا نيست كه پزشك اگر دوري بگيرد در عمل، آزاد براي هر گونه حركتي و اشتباهي باشد بلكه دوري مانع از ايجاد ضمان نيست. يعني با وجود دوري و در صورت اشتباه پزشك، او مقصر و مسئول جبران خسارت وارده است.

1402/11/03

74442