BF 214 1401

Investigating the Relationship between Parental Perfectionism and Specific Phobia and Social Phobia in Primary School Children

كارشناسي ارشد

روانشناسي تربيتي

دانشگاه پيام نور مزكز تبريز

1398

ارديبهشت 1401

133 ص

محمدزاده،‌علي

باشكوه، اكبر

كمالگرايي در واقع تمايل و وسواس شديد افراد براي انجام تمامي كارها در حد كمال است. فرد كمالگرا، انتظارات غيرمنطقي از خود و ديگران دارد و در واقع يك ويژگي منفي در افراد ميباشد و ابتلا والدين به كمالگرايي افراطي ميتواند موجب ايجاد يا تقويت باورهاي منفي در فرزندان گرديده و زمينهساز فوبي خاص يا فوبي اجتماعي در كودكان باشد. پژوهش از نوع توصيفي - همبستگي بوده و جامعه آماري، شامل والدين دانشآموزان دختر و پسر دبستانهاي شهر تبريز بود و با روش نمونهگيري چندمرحلهاي نمونههاي موردنياز انتخاب شدند. ابزارهاي اندازهگيري پرسشنامه كمالگرايي هيل( 2004 )، پرسشنامه سنجش ترس يا برنامه SPIN) نظرسنجي ترس (اولنديك، 1983 ) و پرسشنامه هراس اجتماعي 2000 ) بودندكه به صورت آنلاين )( در اختيار نمونههاي پژوهش قرار گرفت. كمال گرايي، كه با تعيين استانداردهاي بالا همراه با خود ارزيابي انتقادي تعريف مي شود، اغلب با افزايش پريشاني رواني همراه است. نتايج اين مطالعه حاكي از اين بود كه كمالگرايي والدين بويژه كمالگرايي منفي والدين ميتواند پيش بيني كننده فوبي خاص و فوبي اجتماعي در فرزندان باشد. كلمات كليدي: كمالگرايي، فوبي خاص، فوبي اجتماعي، والدين، كودكان، روانشناسي تربيتي

74321