549

كارشناسي ارشد

مديريت منابع انساني

دانشگاه پيام نور مركز خوي

400-401

بهار 1402

دكتر مسلم سليمان پور

نترل در محيط كار فعاليت­هاي مي­باشد كه از استقلال (كنترل افراد بر وظايف و فعاليت­هاي شغلي كه به عهده دارند) تا انجام مشاركت در فرآيند تصميم گيري (كنترل فرآيند تصميم­گيري) سازماني را شامل مي­شود. استقلال از جمله مهم­ترين جنبه­هاي كنترل شغلي مجسوب مي­شود. در شغل­هاي داراي استقلال، كاركنان مي­توانند امور و خط مشي­هاي لازم براي به انجام رساندن وظايف شغلي، رويه­هاي شغلي خاص در هر مسئوليت براي انجام اين وظايف، انجام برنامه­ريزي­هاي شغلي و مشاركت داشتن با ساير كاركنان يا شركت در ساير شرايط شغلي را تعيين نمايند. كنترل شغلي عبارت است از آن ميزان آزادي كه به هر يك از كاركنان داده مي­شود تا بتوانند در كارها و فعاليت­هاي كه انجام مي­دهند، تصميم گيري نمايند. اغلب به كاركنان اجازه داده مي­شود تا در امور كلي كه در سازمان اتفاق مي­افتد مشاركت داشته باشند و به اين صورت، حق كنترل در آن­ها ايجاد مي­شود كه مي­تواند اثر مثبتي بر خشنودي شغلي و انجام صحيح فعاليت­هاي خود داشته باشند. به عبارت ديگر كنترل شغلي به توانايي­هاي افراد براي انتخاب فعاليت­هاي شغلي خود از بين دو يا بيشتر از دو فعاليت اشاره دارد. هدف اين فصل از تحقيق بيان نمودن كلياتي از تحقيق حاضر به جهت آشنايي با چارچوب انجام كار مي­باشد، به اينصورت كه در اين بخش بيان مسأله و اهميت و ضرورت انجام اين تحقيق شرح داده مي­شود و بر اساس آن فرضيه­ها و اهداف تحقيق مطرح مي­شود

1402/09/29

محمدحسن كريمي

74205