چكيده
چكيده:
امروزه حفظ هويت فرهنگي درگرو حفظ زبان ولهجه هاي محلي است بي توجهي به لهجه به عنوان بارزترين نماد هويتي وفرهنگي موجب گسست فرهنگي واز بين رفتن پشتوانه فرهنگي مي شود.از ميان گويش هاي خراسان گويش مناطق جنوبي به دليل اين كه اين مناطق كمتر در معرض تاخت وتاز بوده است بسياري از ويژگي هاي تاريخي زبان فارسي را در خود حفظ كرده اند.در زمينه برسي گويش هاي خراسان جنوبي تاكنون مقالات وكتب ارزشمندي نوشته شده است . تقريبا مي توان گفت در مورد گويش اكثر شهرستان هاي اين استان تحقيقاتي صورت گرفته است كه اين تحقيقات يا به صورت برسي وتوصيف دستوري وآوايي بوده يا به صورت گردآوري واژه نامه وفرهنگ لغات ويا مقايسه يك گويش با منطقه اي ديگر. هدف اين نوشته اين است كه با مقايسه لغات واصطلاحات رايج در روستاي سارجين با زبان معيار تفاوت آن ها مشخص شود واين كه اين گويش تا چه حدي به زبان معيار نزديك شده است. با نظر به تحقيقات صورت گرفته در زمينه گويش خراسان جنوبي ومشخصا شهرستان زيركوه، در اين پايان نامه لغات واصطلاحات رايج در گويش روستاي سارجين از بخش زهان شهرستان زيركوه جمع آوري گرديد. براي اين هدف پرسشنامه مصوب گروه زبان و گويش هاي ايراني فرهنگستان زبان وادب فارسي مبناي كار قرار گرفته و اطلاعات آن از طريق مصاحبه با افراد سالخوده و مسن جمع آوري شده وپس از آوانگاري با الفباي بين المللي به شيوه الفبايي تدوين شده است. با مقايسه واژه نامه با زبان معيار مشاهده ميشود كه اكثر واژه ها در اين گويش معادل دارد و با زبان معيار متفاوت است.
كليد واژه: گويش محلي،خراسان جنوبي، زيركوه ،سارجين،لغات و اصطلاحات، فرهنگ شفاهي
