پ.ت.2899

Studying the effect of exercise on the level of anxiety and corticosterone hormone during pregnancy and postpartum in female rats

كارشناسي ارشد

فيزيولوژي ورزشي- فعاليت بدني و تندرستي

پيام نور كرج

1401

1401/06/27

عالي

142ص.

وطن دوست، مريم

هاشمي چاشمي، سيده زليخا

122-141

Anxiety , Corticosterone , Exercise , Pregnancy , Postpartum

پ استاد راهنما مركز كرج

سابقه و هدف: بارداري يك دوره حاد در زندگي زنان است كه در طي آن تغييرات هيجاني، جسماني و اجتماعي زيادي رخ مي‌دهد. تأثير فرايندهاي روانشناختي از جمله اختلالات اضطرابي و جسماني مادر بر رشد و سلامتي جنين بسيار گسترده و حائز اهميت مي‌باشد. هدف از انجام اين تحقيق، بررسي تاثير يك دوره تمرين ورزشي بر سطح اضطراب و هورمون كورتيكوسترون در دوران بارداري و پس از زايمان در موش¬هاي ماده نژاد NMRI بود. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه تجربي، 40 سر موش ماده نژاد NMRI با سن تقريبي 80-90 روز و وزن 22-25 گرم به 4 گروه 10 تايي كنترل-بارداري، تجربي-بارداري، كنترل-پس از زايمان و تجربي-پس از زايمان تقسيم شدند. پس از دو هفته سازگاري با محيط و رويت پلاك واژينال و تاييد روز بارداري حيوانات، درون قفس هر موش باردار دو چرخ دوار جهت انجام فعاليت هوازي داوطلبانه قرار داده شد. به منظور اندازه‌گيري اضطراب موش‌هاي باردار در روز 16 بارداري و موش‌هاي ديگر در روز 5 پس از زايمان درون دستگاه Light-dark box قرار داده شدند. در پايان مطالعه، نمونه‌هاي گروه‌هاي بارداري در روز 18 ام و نمونه‌هاي گروه‌هاي پس از زايمان در روز 7 ام بيهوشي عميق داده شده و جهت سنجش كورتيكوسترون، خون‌گيري به صورت مستقيم از بافت قلب انجام شد و جداسازي سرم صورت گرفت. داده‌هاي حاصل توسط آزمون تحليل واريانس يكراهه در نرم افزار SPSS نسخه 26 تجزيه و تحليل شدند و 0.05>P به عنوان سطح معناداري در نظر گرفته شد. يافته‌ها: نتايج آزمون آنواي يكراهه نشان داد كه در ميزان اضطراب در گروه تجربي-پس از زايمان نسبت به گروه كنترل-پس از زايمان اختلاف معناداري وجود داشت (P=0.007). در حالي كه ميزان اضطراب در گروه تجربي-بارداري و گروه كنترل-بارداري تفاوت معناداري را نشان نداد. هم‌چنين سطوح سرمي كورتيكوسترون بين گروه‌هاي تجربي و كنترل در دوران بارداري (P=0.002) و بين گروه‌هاي تجربي و كنترل در دوران پس از زايمان (P=0.006) به طور معناداري كاهش يافت. بحث و نتيجه‌گيري: با توجه به يافته‌هاي اين مطالعه مي‌توان نتيجه گرفت كه استفاده از فعاليت‌هاي ورزشي سبك و داوطلبانه در دوران بارداري به عنوان يك راهبرد درماني موثر در كاهش اختلالات روانشناختي زنان باردار حائز اهميت مي‌باشد. هم‌چنين كاهش اضطراب و هورمون كورتيوزل در دوران پس از زايمان، مي‌تواند تاثيرات اختلالات اضطرابي بر فرزندان را تا حد امكان كاهش دهد.

73975