بررسي علل افول ميناي نقاشي از دوره پهلوي اول تاكنون

كارشناسي ارشد

پژوهش هنر

تهران شرق

1402

تازيخ ثبت در تهران شرق شنبه 1402/7/15

صحافي شده ندارد

سيد جوادي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

هنرهاي ظريفه داراي سابقه اي كهن در سرزمين ماست. و جا دارد ارزش هاي هنري اين گونه هنر ها را بازشناسيم و در صورت فراموش شدن و ريزه كاري ها و ظرافت اين هنر ها دگر بار با مدد از هنرمندان و كارشناسان با تجربه به احياي آن ها همت گماشته شود. نگاه ما در اين پژوهش ابتدا مروري بر تاريخچه ميناكاري در ايران است. هنري كه بنا بر اعتقاد كارشناسان جايگاه اوليه اش در ايران بوده است. چرا كه قديمي ترين نمونه هاي هنر ميناسازي كه هم اينك در موزه هاي جهان وجود دارد كار هنرمندان با ذوق ميناساز ايران در دوره هاي مختلف است. سپس مروري بر اتفاقات تاريخي اين هنر از دوره پهلوي اول تا كنون شده و فراز و نشيب هاي اين هنر در صد سال اخير مورد تجزيه و تحليل قرار گرفته است. همچين در طي اين پژوهش ابتدا از چندين كارگاه مسگري و قلمزني باز ديد شده و مصاحبه به عمل آمده و در طي نتايج بدست آمده گفته شده كيفيت پايين ورق مس باعث شده تا استاد قلمزن نتواند به درستي كارش را انجام دهد كه اين خود مي تواند اولين دليل و شايد ريشه اي ترين دليل بر پايين بودن كيفيت توليد نهايي باشد چرا كه به دنبال آن استاد لعاب كار وقتي ببيند زيرساخت از كيفيت مناسب برخوردار نيست او نيز رقبتي براي تهيه لعاب با كيفيت نخواهد داشت. و همينطور استاد ميناكار. وقتي نقاش مينا با ظرفي با كيفيت پايين و لعابي نامر غوب رو برو شود طبيعتا نمي تواند هنرش را به درستي روي آن پياده كند . نگارنده در اين تحقيق پس از مطالعه كتابخانه اي ومصاحبه ي ميداني به طرح پرسشنامه پرداخته است. پس از تحليل پرسشنامه توسط نرم افزار spss مهمترين عوامل افول هنر ميناكاري در صدسال اخير را مي توان به ترتيب بيشترين تاثير ، مشكلات اقتصادي، پايين بودن كيفيت زيرساخت، بازاري شدن، ضعف طراحي، عملكرد ضعيف نيروي انساني، موضوع تكراري بودن محصولات، حمايت دولت و درآخر كيفيت رنگ و عامل توريست دانست.

73598