چكيده
امروزه يكي از جرايم مهم در سطح جهاني، حوادث حاصل از رانندگي تحتتأثير الكل ميباشد . دستگاه الكلسنج تنفسي ابزاريست كه به مجريان قانون در كشف جرم كمك كرده، در كمترين زمان و با دقت بالايي درصد الكل موجود در خون فرد را اندازهگيري و بهعنوان ادله اثبات كننده جرم بدان استناد ميكنند. حال با توجه به اين كه در قوانين كشور ما جرم حدي شرب خمر فقط با دوبار اقرار متهم قابل اثبات است و در غير اين صورت حتي با مثبت بودن اين تست و عدم اقرار مجرم، مجازات حدي ساقط است، آيا بايد از مجازات تعزيري هم صرف نظر نمود؟ همچنين از باب انتخاب بهترين مجازات براي نيل به هدف اصلاح مجرم، شايسته است مجازات حدي نيز با در نظر گرفتن نهاد توبه به مجازاتهاي ديگر با اثرگذاري بيشتر تبديل شود. آنچه بايد مدنظر باشد دفاع از جامعه در برابر رفتار مجرمانه است. . در صورت اثبات شرب خمر چه با اقرار چه با پذيرفتن دستگاه الكل سنج تنفسي به عنوان ادله اثباتي، نبايستي بدون در نظر گرفتن تأثير مجازات بر مجرم و اصلاح وي، به صدور احكام كلاسيك كه با واقعيات جامعه همخواني ندارد و از مقصود نهايي كه اصلاح مجرم است، فاصله دارد دست زد.