پ.ت.106

كارشناسي ارشد

علوم تربيتي - تحقيقات آموزشي

پيام نور شيراز

1398-99

1400/06/06

115ص.

مظلوميان ،سعيد

صيف ، محمدحسن

كتابنامه:ص.108-91

هدف اين پژوهش ارائه مدل علي روابط يادگيري الكترونيكي و درگيري تحصيلي دانش آموزان دوره متوسطه با نقش واسطه اي يادگيري خود راهبر در دوران اپيدمي كويد 19 بود. اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ شيوه اجرا توصيفي از نوع همبستگي بود. جامعه آماري اين پژوهش متشكل از دانش آموزان دوره متوسطه دوم ناحيه سه شهر شيراز در سال تحصيلي 1399-1400 مي باشد. در اين پژوهش نمونه اي به حجم 256 نفر انتخاب شد. همچنين روش نمونه گيري پژوهش حاضر خوشه اي چند مرحله اي است. به منظور گرد آوري داده ها از پرسشنامه استاندارد درگيري تحصيلي ريو (2013)، پرسشنامه يادگيري خود راهبر فيشر و همكاران (2001) و پرسشنامه استاندارد يادگيري الكترونيك واتكينز و همكاران (2004) استفاده شد. به منظور تجزيه و تحليل داده ها از روش هاي همبستگي پيرسون و روش تحليل مسير استفاده شد. يافته هاي پژوهش نشان داد مولفه هاي يادگيري الكترونيكي شامل: دسترسي به فناوري، انگيزش يادگيري، توانايي يادگيري از طريق رسانه ها، گفتگوهاي گروهي اينترنتي و مسائل مهم موفقيت بر مولفه هاي يادگيري خودراهبر(خودمديريتي، خودكنترلي و تعامل به يادگيري) اثر مستقيم و مثبت دارد. مولفه هاي يادگيري خودراهبر شامل : خودمديريتي، خودكنترلي و تعامل به يادگيري بر درگيري تحصيلي اثر مستقيم و مثبت دارد. مولفه يادگيري الكترونيكي (دسترسي به فناوري، انگيزش يادگيري، توانايي يادگيري از طريق رسانه ها، گفتگوي گروهي اينترنتي و مسائل مهم موفقيت) از طريق واسطه گري ابعاد يادگيري خودراهبر(خودمديريتي، خودكنترلي، تعامل به يادگيري) بر درگيري تحصيلي داراي اثر غير مستقيم دارد. بر اين اساس پيشنهاد مي شود امكانات لازم جهت دسترسي دانش آموزان به فناوري فراهم آيد و آموزش هاي لازم در اين زمينه انجام گردد.

72757