PIR72

Deviance from the norm in the poems of Hushang Ebtehaj and Rahi Mo'ayyeri

ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور بوشهر

تير1402

1402/4/4

خيلي خوب

120ص

شريفي ،دكتر محمد نادر

جعفري ،دكتر سياوش

114-118ص

هوشنگ ابتهاج، رهي معيري، هنجارگريزي، برجستهسازي، آشنازدايي

موضوع پاياننامهي حاضر بررسي جلوههاي مختلف هنجارگريزي در شعرهاي هوشنگ ابتهاج و رهي معيري است. هنجارگريزي باعث برجستهسازي متن ادبي ميشود. برجستهسازي عبارت است از روشهايي كه متن را به چشم مخاطب بيگانه مينمايد. دو گونه برجستهسازي در زبان امرانپذير است كه شامل قاعده كاهي و قاعده افزايي است. هنجارگريزي، انحراف يا خروج از قواعد متعارف زبان معيار است كه شامل هشت مورد؛ آوايي، واژگاني، معنايي، دستوري، نوشتاري، گويشي، سبري (محاورهاي) و زماني است. قاعده افزايي اعمال قواعد اضافي بر قواعد زبان هنجار است كه در سطح آوايي، واژگاني و نحوي قابل بررسي است. در اين تحقيق پس از توضيح برجستهسازي و هنجارگريزي، شرحي دربارهي زندگي ابتهاج و رهي معيري آورده شده است، سپس به بررسي انواع برجستهسازيها و هنجارگريزيها در اشعار سايه و رهي پرداخته و شواهدي از انواع برجستهسازي در اشعار سايه و رهي ارائه شده است. بررسيها نشان ميدهد كه ابتهاج و رهي معيري از دو شيوهي هنجارگريزي و قاعده افزايي براي برجستهسازي و آشنازدايي اشعارشان در قالب زبان بهره بردهاند. در غزليات سايه، گونهي هنجارگريزي معنايي بيشترين كاربرد را دارد. پركاربردترين عنصر هنجارگريزي معنايي در غزلهاي سايه تشبيه و تشخيص وپس از آن استعاره و تضاد است. در اشعار رهي هم بيشترين بسامد در حوزهي هنجارگريزي معنايي و سپس نحوي اتفاق افتاده است. تشبيه، تشخيص و تضاد بيشترين نمود در حوزهي هنجارگريزي معنايي برخوردار است و در حوزهي هنجارگريزي نحوي، تقديم فعل بر ساير اركان جمله بيشترين كاربرد را دارد

فصل اول: كليات پژوهش ،فصل دوم : تعاريف و مفاهيم ،فصل سوم: هنجارگريزي در اشعار هوشنگ ابتهاج و رهي معيري،

72654