1605 0011 BP

A study of the materials of the message in Imami jurisprudence and its differences in Sunni jurisprudence

كارشناسي ارشد

الهيات

مركز ساري

1400

1400/11/02

نمره 16/5

112ص.

حسن مبيني

محمد ابراهيم نتاج

107-110

Remittance materials , government rulings , Shiite jurisprudence , public

منابع اجتهاد و استنباط احكام شرعي مورد اتفاق اكثر مذاهب اسلامي، كتاب، سنت و اجماع ميباشد. برخي از مذاهب، قياس را منبع چهارم استنباط دانسته- اند و به اد ل ه ديگري نيز تمسك جستهاند. مصالح مرسله از جمله اين اد ل ه است. مصالح مرسله را، مصلحتي كه در شرع نص ي بر اعتبار آن، وارد نشده باشد، گفتهاند. در واقع مصالحي هستند كه ملائم و مناسب با مقاصد شارع ميباشند و تشريع حكم براساس آن باعث جلب منفعت و يا دفع ضرر از آنها ميگردد و در عين حال دليل و اصلي خاص بر اعتبار يا الغاء آن وارد نشده است. در اين تحقيق اقسام مصالح و اعتبارات مختلفي كه براي مصالح مرسله از ديدگاه اهل سنت و نيز اد ل ه عالمان شيعه در رد حجيت آن را بيان نموده روشن ميگردد و بالاخره نقش عنصر مصالح مرسله در صدور احكام حكومتي و نيز فرقههاي اساسي مصلحت در نزد اهل سنت و شيعه و ملاكهاي تشخيص مصلحت در حكومت اسلامي، بحث شده است. در پايان به اين نتيجه دست يافته است كه اهل سنت، مصالح مرسله را هر چند كه در احكام حكومتي مورد توجه قرار داده باشند، از منابع استنباط حكم شرع قلمداد كردهاند؛ اما در فقه شيعه چنين نگرشي به مصالح مذكور وجود ندارد؛ زيرا فقه شيعه مصالح را منبع مستقلي براي استنباط احكام به شمار نياورده, مگر آن كه با نصوص يا حكم عقل, 2 انطباق داشته و يا احكام مورد نظر, احكام حكومتي باشد.

1402/02/24

ياسر تسليميان

72211