24923پ

The effectiveness of dialectical behavior therapy in reducing anxiety symptoms, adjusting emotional inhibition and increasing the quality of life of people with drug abuse.

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

دانشگاه پيام نور مركزتهران جنوب

1399-1400

1401/06/21

عالي

126ص

آگاه هريس، مژگان

99-109ص

dialectical behavior therapy, anxiety symptoms, emotional inhibition, quality of life, drugs

تهران جنوب

اعتياد به مواد مخدر يك بيماري جسمي، رواني، اجتماعي و معنوي است كه امروزه به يكي از مهمترين بحران هاي دنياي كنوني تبديل شده است و سلامت، رفاه، ثبات سياسي، اقتصادي و ساختار اجتماعي كشورهاي مختلف جهان را تهديد مي كند. هدف از اين پژوهش اثربخشي رفتاردرماني ديالكتيكي بركاهش نشانه هاي اضطراب، تعديل مهار هيجاني و افزايش كيفيت زندگي افراد با سوء مصرف مواد مخدربود. پژوهش حاضر از نوع نيمه¬آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس¬آزمون با گروه كنترل بود. از ميان افراد داوطلب مبتلا به اعتياد به مواد مخدر تعداد 30 نفر بعد از مصاحبه نيمه ساختار يافته و با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند به طوري كه ميانگين نمره اضطرابشان از بقيه شركت كنندگان بالاتر بود و در دو گروه ازمايش و گواه به طور تصادفي جايگزين شدند. سپس كليه شركت¬كنندگان به گويه¬هاي جمعيت¬شناختي، پرسشنامه‌هاي اضطراب بك، مهار هيجان و كيفيت زندگي سازمان بهداشت جهاني قبل و بعد از پايان دوره آموزش پاسخ¬ دادند. شركت¬كنندگان گروه آزمايش، ده جلسه 65 دقيقه‌اي آموزش رفتار درماني ديالكتيك را دريافت كردند، در حالي¬كه گروه كنترل آموزشي در اين مدت دريافت نكرد و در فهرست انتظار ماندند. پس از جمع¬آوري داده¬ها و تحليل آماري آنها در دو سطح توصيفي و استنباطي، نتايج تحليل استنباطي با روش MANCOVA و ANCOVA نشان دادند آموزش رفتار درماني ديالكتيك باعث كاهش معنادار اضطراب و افزايش معنادار كيفيت زندگي و همچنين بالا بردن معنادار سطح مهار هيجاني در افراد مبتلا به سوء مصرف مواد شده است (05/0>P). نتيجه گيري: رفتار درماني دياليكتيكي براي متغيرهاي نشانه هاي اضطراب ،كيفيت زندگي، مهار هيجاني معنادار بوده است . بنابر اين اثر بخشي رفتار درماني دياليكتيكي بر روي هر سه متغير مورد مطالعه اثر معنا داري داشته است. همچنين اندازه اثر نشان مي دهد بيشترين تأثير نخست بر روي نشانه هاي اضطراب و سپس بر روي كيفيت زندگي و در نهايت بر روي مهار هيجاني افراد داراي سوء مصرف مواد مخدر بوده است.كه در متغير اضطراب نيز بيشترين تأثير به ترتيب بر روي نشانه هاي ذهني، عصبي فيزيولوژكي هراس و خودمختاري بوده است. و در متغير كيفيت زندگي نيز بيشترين تأثير به ترتيب به روي سلامت رواني سلامت جسماني و سلامت محيط اطراف بوده است همچنين رفتار درماني ديالكتيكي بر روي روابط اجتماعي افراد داراي سوء مصرف مواد مخدر مؤثر نبوده است و اثر معناداري نداشته است و در متغير مهار هيجاني نيز نشان مي دهد بيشترين تأثير به ترتيب بر روي مهار پرخاشگري، بازداري هيجاني، مرور ذهني و مهار خوش خيم بوده است.

1401/12/25

71461