0149(A) ر

The relationship between resilience, moral distress and mental health of nursing students in Torbat Heydariyeh during COVID19 pandemic

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

فردوس

1401-1402

88ص.:نمودار،جدول،پرسشنامه.

لطفي،راضيه

مشكي،محمد

پژوهش حاضر با هدف بررسي رابطه ميان تاب‌آوري، ديسترس اخلاقي و سلامت روان دانشجويان در سال 1401 بر روي 175 نفر از دانشجويان دانشگاه علوم پزشكي تربت‌حيدريه انجام گرفت. اين پژوهش از نوع بنيادي بود و باهدف يافتن ارتباط ميان متغيرهاي پژوهش انجام پذيرفت. در اين پژوهش با استفاده از پرسشنامه‌هايتاب‌آوري كونور و ديويدسون (2003)، ديسترس اخلاقي MDS-R همزيك، بورچرز و اپستين (2012) وسلامتعموميگلدبرگ (1979)داده‌هايموردنظر جمع‌آوري گرديد. به جهت انجام تجزيه‌وتحليلداده‌هاي حاصل از يافته‌هاي پژوهش، از روش‌هاي آمار توصيفي فراواني،درصدميانگين،انحرافمعياروبرايتجزيه‌وتحليلفرضيه‌هايپژوهشاز آزمون‌هايآماريتيمستقل،همبستگيپيرسان و اسپيرمن استفاده شد.نتايج حاصل از تجزيه‌وتحليلداده‌هانشان‌دهنده وجود ارتباط معنادار ميان سلامتروانباتاب‌آوري در دانشجويان بوده است و خرده مقياس سلامت رواني مثبت مي‌تواند 9.5 درصد از تاب‌آوري را تبيين كند؛ اما ارتباطي بين سلامت روان و ديسترس اخلاقي و همچنين ديسترس اخلاقي و تاب‌آوري يافت نشد. همچنين نمره ديسترس اخلاقي در دانشجويان در سطح كم (25.80) گزارش‌شده است. به دليل نقش سلامت روان در تبيين تاب‌آوري در دانشجويان صرف وقت و هزينه در ارتقاي سطح سلامت روان دانشجويان و به تبع آن افزايش تاب‌آوري در آن‌هامخصوصاً در شرايط بحراني مانند كرونا از اهميت ويژه‌اي برخوردار است. كليدواژه‌ها:تاب‌آوري، ديسترس اخلاقي، سلامت روان، دانشجو

71196