24823پ

The role of gifts and offerings in the diplomacy of the Safavid era

كارشناسي ارشد

ايران دوره اسلامي

دانشگاه پيام نور مركز تهران جنوب

1398-1399

1401/1019

عالي

146ص

شهسواري، ثريا

139-141ص

Safavid, gifts and gifts, diplomacy, ambassador, ambassador

تهران جنوب

دوره صفويه از نظر روابط بين المللي، از پركارترين دوره هاي تاريخ ايران به شمار مي رود. در اين دوره صفويان با كشورهايي متعددي در آسيا (چون عثماني، گوركانيان، ازبكان، روس ها، شاهان دكن) و نيز با مهمترين كشورهايي اروپايي (چون اسپانيا، پرتغال، انگليسي، هلند، فرانسه) ارتباط سياسي و تجاري داشتند. براي برقراري ارتباط سازوكارهايي به كار گرفته مي شد كه با عنوان دپيلماسي از آن ياد مي شود. ديپلماسي شامل قواعد، آداب و تشريفات بود كه غالباً از سوي كشورها رعايت مي شد تا بتوانند به خواسته مدنظر خود در ارتباط با ساير كشورها دست بيابند. از جمله قواعد اين ارتباط، استفاده از ابزار و عنصر هديه و پيشكشي در روابط بود. از اين روي مساله پژوهش حاضر بررسي نقش هدايا و پيشكشي در روابط ديپلماسي صفويه با كشورهايي خارجي است. براي يافتن پاسخ مناسب به اين مساله از روش پژوهش تاريخي از نوع توصيفي ـ تحليلي استفاده مي شود. نتايج نشان مي دهد كه تقديم هديه و پيشكشي از ابزارهاي مهم در روابط ديپلماسي بود. براي تقديم آن تشريفات و قواعد خاصي نيز اجرا مي شد. تقديم هدايا و پيشكشي ها علاوه بر تامين سفري آرام و مطلوب براي سفيران، در جريان ماموريت آنان نيز تاثير مستقيم داشت. آنان با دادن هدايا نظر ماموران محلي و صاحب منصبان درباري را جلب كرده و زمينه برقراري روابط دوستانه را فراهم و يا استوارتر مي كردند.شاه كه باارزش ترين و مهم ترين هدايا به او تعلق داشت، اگر هم تقديم هدايا موجب موافقيت او با كليت ماموريت سفير نبود، موجب احترام شاه به سفير بود

1401/11/30

71182