14122پ

كارشناسي ارشد

زيست شناسي فيزيولوژي گياهي

تهران شرق

1401

صحافي شده ندارد

حميد سبحانيان

غلامرضا بخشي خانيكي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

اين آزمايش در قالب طرح اسپليت پلات و در قالب بلوكهاي كامل تصادفي در 3 تكرار در مزرعه تحقيقات شهرستان سرآبله واقع در استان ايلام در سال 1400 - 1401 اجرا شد. فاكتور اول شامل كودهاي آلي و شيميايي در 4 سطح: بيوچار، هيوميك اسيد، اوره و شاهد خواهد بود. فاكتور دوم شامل مصرف نانوسولفات روي در 2 سطح: مصرف، عدم مصرف بود. فاكتور سوم تنش خشكي در 3 سطح: عدم تنش، 75 درصد ذخيره رطوبتي مزرعه و 50 درصد ذخيره رطوبتي مزرعه بود. نتايج اين بررسي نشان داد كه اثرات اصلي، اثر متقابل تنش و نانوسولفات، و اثر متقابل كود و نانوسولفات بر عملكرد دانه معني دار بود. در تيمار عدم تنش و مصرف سولفات روي بيشترين عملكرد دانه به مقدار 3 / 178 گرم در متر مربع به دست آمد كه 39 درصد از حداقل عملكرد دانه در تيمار 50 درصد ظرفيت زراعي و عدم مصرف سولفات روي بود. عملكرد دانه در تيمار مصرف سولفات روي و اوره به مقدار 5 / 173 گرم در متر مربع حاصل شد كه 42 درصد بيشتر از عملكرد دانه در تيمار عدم مصرف سولفات روي و عدم مصرف كود بود. اثرات اصلي، و اثر متقابل كود و نانوسولفات روي، و اثر متقابل تنش و نانوسولفات روي بر فعاليت آنزيم كاتالاز معني دار بود. طبق مقايسه ميانگين اثر متقابل دوگانه تنش خشكي و نانوسولفات روي، در تيمار عدم تنش و مصرف سولفات روي بيشترين فعاليت آنزيم كاتالاز به مقدار 4 / 224 ميكرومول پراكسيد هيدروژن بر گرم برگ تر به دست آمد كه 29 درصد از حداقل فعاليت آنزيم كاتالاز در تيمار 50 درصد ظرفيت زراعي و عدم مصرف سولفات روي بود. همچنين همواره مصرف سولفات روي در هر 3 سطح تنش خشكي موجب افزايش اين شاخص شد. اثرات اصلي تيمارهاي آزمايشي بر درصد آنتول معني دار بود. در خصوص اثر اصلي تنش خشكي بر آنتول، نتايج نشان داد كه در تيمار 50 درصد ظرفيت زراعي ببشترين مقدار آنتول به مقدار 39 / 2 درصد حاصل شد كه 22 درصد بيشتر از مقدار آنتول در تيمار عدم تنش خشكي بود. در تيمار مصرف هيوميك اسيد آنتول به مقدار 32 / 2 درصد به دست آمد كه 15 درصد بيشتر از تيمار شاهد بود. در تيمار مصرف نانوسولفات روي آنتول به مقدار 35 / 2 درصد به دست آمد كه اختلاف آماري معناداري با تيمار عدم مصرف سولفات روي داشت. اثرات اصلي تيمارهاي آزمايشي بر درصد استراگول معني دار بود. در خصوص اثر اصلي تنش خشكي بر آنتول، نتايج نشان داد كه در تيمار 50 درصد ظرفيت زراعي ببشترين مقدار آنتول به مقدار 13 / 1 درصد حاصل شد كه 19 درصد بيشتر از مقدار آنتول در تيمار عدم تنش خشكي بود. در تيمار مصرف هيوميك اسيد آنتول به مقدار 18 / 1 درصد به دست آمد كه 20 درصد بيشتر از تيمار شاهد بود. در تيمار مصرف نانوسولفات روي آنتول به مقدار 07 / 1 درصد به دست آمد كه اختلاف آماري معناداري با تيمار عدم مصرف سولفات روي داشت. بطور كلي مصرف بيوچار يا اسيد هيوميك همراه با مصرف نانوسلفات روي در سطوح بالاي تنش خشكي توانست عملكردي نزديك به كود اوره و در خصوص برخي صفات كيفي بيشتر از كود شيميايي توليد كند كه اين حائز اهميت است

71173