2332

كارشناسي ارشد

رشته برنامه¬ريزي درسي

دانشگاه پيام نور زرين شهر

زمستان 1399

دكتر اعظم بختياري

دكتر مرجان مير شمشيري

هدف اصلي پژوهش حاضر تاثير روش تدريس كاوشگري بر رشد فراشناختي و مهارت حل مساله در دانش¬آموزان پايه هشتم شهر اصفهان بوده است. روش تحقيق نيمه آزمايشي از نوع طرح پيش ازمون- پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل دانش آموزان دختر پايه هشتم شهر اصفهان در سال تحصيلي 99-1398 مي باشد. براي انتخاب نمونه از روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي استفاده شده است. دانش آموزان دو كلاس از كلاس هاي هشتم پس از موازنه سازي بصورت تصادفي در دو گروه آزمايش و كنترل قرار گرفتند، گروه كنترل به تعداد 30 نفر و گروه آزمايش به تعداد 30 نفر با شيوه ي كاوشگري مورد بررسي قرار گرفتند. جهت سنجش متغييرهاي رشد فراشناخت و مهارت حل مساله به ترتيب از پرسشنامه هاي ولز (2004) و هپنر و پترسون (1987) استفاده شد. روايي اين پرسشنامه ها توسط متخصصين اين زمينه مورد تاييد قرار گرفته و پايايي آنها نيز با استفاده از آلفاي كرونباخ 89% و 85% محاسبه شده است. براي تجزيه و تحليل داده از دو بخش آمار توصيفي و استنباطي استفاده شده است. در بخش آمار توصيفي از آزمون هاي ميانگين و انحراف معيار جهت بررسي ويژگي هاي توصيفي نمونه مورد مطالعه و در سطح استنباطي از آزمونهاي t و تحليل واريانس يك راهه جهت تعميم صفات نمونه به جامعه استفاده گرديد. طبق نتايج نحقيق بين روش تدريس كاوشگري با متغيير رشد فراشناخت تفاوت معني داري يافت شد به علاوه بين روش تدريس كاوشگري با مهارت حل مساله تفاوت معناداري وجود دارد. به عبارت ديگر روش تدريس كاوشگري باعث رشد فراشناخت دانش آموزان و همچنين باعث تقويت مهارت حل مسااله در آنها مي شود.

1401/11/30

71133