2405

The effect of spiritual intelligence on students' academic self-control by considering the role of moral intelligence Supervisor:

ارشد

برنامهريزي درسي

پيام نور زرين شهر

1399

بهار1401

دكتر اعظم بختياري

چكيده هدف پژوهش حاضر بررسي تاثير هوش معنوي بر خودكنترلي تحصيلي دانشآموزان با در نظر گرفتن نقش هوش اخلاقي بوده است. لذا اين پژوهش از لحاظ هدف كاربردي و از لحاظ روش جمعآوري يافتهها همبستگي ميباشد. جامعه آماري پژوهش شامل كليه دانش آموزان دوره دوم متوسطه زرين شهر در سال 1401-1400 به تعداد 1600 نفر مي باشد. تعداد 296 نفر با استفاده از روش نمونهگيري خوشهاي به عنوان نمونه پژوهش انتخاب شدند. براي جمعآوري يافتههاي پژوهش از پرسشنامههاي هوش معنوي كينگ (2008)، پرسشنامه خودكنترلي تحصيلي كندال و ويلكاكسون (1979) و پرسشنامه استاندارد هوش اخلاقي لنيك و كيل (2005) استفاده شده است. روايي صوري همه پرسشنامه توسط خبرگان در اين زمينه و پايايي آنها با استفاده از آزمون آلفاي كرونباخ محاسبه شده است. تحليل يافتهها با بهرهگيري از آزمون ضريب همبستگي و رگرسيون دومتغيره در محيط نرم افزاري SPSS انجام شده است. يافته-هاي پژوهش حاكي از اين است كه هوش اخلاقي هم به صورت مستقيم و هم به صورت غير مستقيم بر خودكنترلي تحصيلي تاثير مثبت و معني دارد. بعلاوه يافتهها نشان داد كه هوش معنوي بر خودكنترلي تحصيلي و هوش اخلاقي، هوش اخلاقي بر خود كنترلي تحصيلي دانشآموزان تاثير مستقيم مثبت و معنيداري دارند (05/0>p). بنابراين به مديران مدارس توصيه مي شود كه توجه بيشتري به هوش اخلاقي و معنوي دانش آموزان نمايند.

70990