1401 ب4الف7 0111پ HD

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي

آمل

1399-1401

1401/06/23

خوب

اكبر بهمني

در طي شيوع كوويد-19، عوامل مختلفي مي‌تواند باعث ايجاد نگراني و استرس در مراقبين بهداشتي شود. بخشي از اين استرس مي‌تواند مربوط به ويژگي‌هاي فرد و ارزيابي او از تغيير شرايط و موقعيت باشد. بخشي ديگر نيز در ارتباط با كار مانند افزايش بار كاري به دليل هجوم موارد مشكوك و تأييد‌شده كوويد-19، انتظارات سخت در محل كار، پروتكل‌هاي مداوم به‌روز شده، عدم حمايت از سوي همكاران و سازمان مربوطه باشد. علاوه بر سلامت جسمي، كار كردن در اين شرايط استرس‌زا نه تنها بر تمركز، عملكرد شناختي و توانايي تصميم‌گيري مراقبين بهداشتي تأثير مي‌گذارد، بلكه مي‌تواند تأثير طولاني‌مدت بر بهزيستي و سلامت رواني آن‌ها داشته باشد. پژوهش حاضر با هدف تبيين ميانجي‌‌گري تاب‌آوري در تاثيرگذاري فوبياي كرونا بر تعارض كار خانواده و بهزيستي روانشناختي كاركنان طرح‌ريزي و انجام پذيرفته است. تحقيق حاضر از لحاظ هدف، كاربردي و از لحاظ ماهيت و روش توصيفي_پيمايشي مي‌باشد جامعه آماري پژوهش كليه كاركنان شبكه بهداشت بخش گتاب بوده كه مطابق مستندات تعداد آنها 110 نفر بوده است. براي نظرسنجي تعداد 86 نمونه مطابق جدول مورگان و بصورت تصادفي طبقه‌بندي شده انتخاب شدند. ابزار پژوهش پرسشنامه‌هاي ترس‌ از ابتلا به‌ بيماري‌ كرونا ويروس پرزپيوركا و ميسنر (2019)، تعارض كار و خانواده، كارلسون و همكاران (2000)، بهزيستي روانشناختي ريف (1989) و تاب‌آوري كانر و ديويدسون (2003) بودند. اطلاعات به دست آمده از مطالعات ميداني به كمك نرم‌افزار PLS3 و با بكارگيري آزمون‌هاي تحليل مسير مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. يافته‌ها ضمن تاييد تمامي فرضيات نشان داد تاب‌آوري در تاثير فوبياي كرونا بر تعارض كار خانواده و بهزيستي روانشناختي كاركنان شبكه بهداشت بخش گتاب نقش واسطه اي (ميانجي) معنادار دارد. واژگان كليدي: تاب‌آوري، فوبياي كرونا، تعارض كار خانواده، بهزيستي روانشناختي.

1401/11/11

اشرف عبداله زادگان

70665