PIR56

A Comparative Study of Nostalgia and Imagination in the Works of Zoya Pirzad and Parvin Dolatabadi

ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور بوشهر

1399بهمن ماه

1399/11/21

خوب

103ص

شريفي ،دكتر محمد نادر

عباسي ،دكتر حجت

103-105ص

: ادبيات، شعر، داستان ، نوستالژي ، زويا پيرزاد، پروين دولت آبادي

امروزه نوستالژي به معناي مرور خاطرات گذشته است كه ميتواند علاوه بر تاثيرات منفي، تاثيرات مثبت نيز داشته باشد. حسرت و ياد دوران گذشته باعث بروز غم و اندوه و در بسياري از مواقع موجب نشاط و شادي و ايجاد طراوت در انسانها ميگردد.در واقع نوستالژي به خاطر يادآوري خاطرههاي خوشايند و مثبت درگذشته منتج به احساس سرخوشي در انسانها ميشود. حسرت گذشتههاي شيرين و تقابل زمان حال با اين گذشته نوستالژي يا غم غربت ناميده ميشود. آن چه غم غربت را در وجود انسانها ميكارد جدايي از جايگاه اصلي، اوضاع و احوال اجتماعي و سياسي و فرهنگي و كلاً وضع نابسامان زندگي كنوني است. ميتوان گفت اين رفتار ناخودآگاه به منزله يك احساس عمومي در همه افراد متجلي ميشود. نوستالژي يكي از موضوعهاي مهم داستان و شعر معاصر پارسي است. نوستالژي رايج در آثار زويا پيرزاد و پروين دولت آبادي خاطرات و احساس دلتنگي براي گذشته است. هر دو از نوستالژي به عنوان يك ابزار هنري براي نوشتن آثار خود بهره بردهاند. پژوهش حاضر كه به روش توصيفي – تحليلي و با هدف تبيين نوستالژي در آثار زويا پيرزاد و پروين دولت آبادي و مقايسه آثار آن دو انجام يافته است. يافتههاي تحقيق حاكي از آن است كه در داستانهاي زويا پيرزاد شخصيت زن و مشكلات وي بيان شده است، اگرچه داستانهاي وي خالي از ضعف نميباشد. ودر اشعار پروين دولت آبادي مؤلفههايي مانند، حسرت دوران گذشته، به ياد پدر و مادر بودن، دوري از دوستان و اميد براي رهايي، جلوههاي نوستالژي ميباشد

فصل اول: كليات تحقيق ،فصل دوم: مفاهيم چارچوب نظري و سير تاريخي تحقيق ،فصل سوم: نوستالژي و نقش آن در ادبيات ،فصل چهارم: نوستالژي در آثار زويا پيرزاد و پروين دولت آبادي ،فصل پنجم: نتيجه گيري و پيشنهادها

67969