14002پ

كارشناسي ارشد

بيوتكنولوژي كشاورزي

تهران شرق

1398

صحافي شده ندارد

نسيم زرين پنجه و دكتر محمد علي ابراهيمي

دانشگاه پيام نور مركز تهران شرق

خشخاش ايراني يا كبير با نام علمي Papaver bracteatumاز خانوادهPapaveraceae از جمله گياهان دارويي با ارزش بوده كه بخصوص به سبب دارا بودن سطح بالايي از آلكالوئيد تبائين داراي اهميت است. متابوليت هاي ثانويه گياه خشخاش شامل طيف وسيع و متنوعي از آلكالوئيد ها مي باشند كه از جمله مهمترين آنها مي توان به مورفين، كدئين، تبائين، سنگوئينارين، نوسكاپين، پاپاورين و غيره اشاره كرد. در بين گونه هاي مختلف خشخاش، P.bracteatumبه عنوان مهمترين منبع تبائين شناخته مي شود. از آنجا كه دستورزي مسيرهاي بيوسنتزي سلول گياه و متعاقبا هر يك از متابوليت ها از توانايي هاي ارزشمند مهندسي ژنتيك مي باشد، جداسازي ژن هاي موثر در مسير بيوسنتزي تبائين براي بهبود مهندسي متابوليت هاي گياه خشخاش ايراني و توليد آلكالوئيد هاي ويژه اهميت بسزايي دارد. در اين تحقيق، پس از استخراج RNA كل از گياه و ساخت cDNA ژنSalutaridinol 7-o-acetyltransferase (SalAT) با منشا گياه خشخاش ايراني كه يكي از ژنهاي كليدي در مسير بيو سنتزي تبائين مي باشد، با استفاده از RT-PCRو آغازگرهاي اختصاصي ژن از ژنوم خشخاش ايراني جدا گشته و در ناقل بياني پلاسميدي pBI121 همسانه سازي شده است.

67913