-
شماره راهنما
پ.ت.2471
-
پديد آورنده
آل احمد، آتيكه سادات
-
عنوان
تاثير تمرين ورزشي بر سطح اضطراب و سايتوكاين IL-17 در دوران بارداري و پس از زايمان در موش هاي ماده نژاد NMRI
-
عنوان به انگليسي
perusal of the effect of exercise on anxiety and cytokine IL-17 levels during pregnancy and postpartum in NMRI female mice
-
مقطع تحصيلي
كارشناسي ارشد
-
رشته تحصيلي
فيزيولوژي ورزشي- فيزيولوژي ورزشي كاربردي
-
محل تحصيل
پيام نور كرج
-
سال تحصيل
1401
-
تاريخ دفاع
1401/04/06
-
وضعيت پايان نامه
عالي
-
مشخصات ظاهري
91ص.
-
استاد راهنما
نقيبي، سعيد
-
استاد مشاور
وطن دوست، مريم
-
كتابنامه
78-90
-
توصيفگر فارسي
تمرين ورزشي , سطح اضطراب , سايتوكاين IL-17 , دوران بارداري , دوران پس از زايمان , موش هاي ماده نژاد NMRI
-
توصيفگر لاتين
Exercise - Anxiety Level , IL-17 Cytokine , Pregnancy , Postpartum , NMRI Female Mice
-
شناسه هاي افزوده
پ استاد راهنما مركز كرج
-
چكيده
هدف: هدف اين مطالعه تاثير تمرين ورزشي بر سطح اضطراب و سايتوكاين IL-17 در دوران بارداري و پس از زايمان در موش هاي ماده نژاد NMRI بود.
روش: روش مطالعه در اين تحقيق از نوع تحقيقات تجربي با دو گروه آزمون و دو گروه كنترل بود. تعداد 40 سر موش سوري نژاد NMRI به چهار گروه مساوي ده تايي تقسيم شدند. دو گروه به عنوان گروه تمرين ورزشي بارداري و گروه تمرين ورزشي پس از زايمان، به دوچرخ دوار در محيط قفس دسترسي داشتند و دو گروه ديگر به عنوان كنترل بارداري و كنترل پس از زايمان تعين شدند. اضطراب موش هاي باردار در روز 16 بارداري و موش هاي ديگر در روز 5 پس از زايمان توسط درون دستگاه open field مورد سنجش قرار گرفت. سپس از قلب موش هاي باردار در روز 19 بارداري يا روز 7 پس از زايمان پس از اتمام سنجش هاي رفتاري با بيهوشي عميق توسط كتامين(50 mg/kg) و زايلازين (5 mg/kg) خون گيري براي سنجش سطح اينترلوكين 17 انجام شد. تجزيه و تحليل داده ها با روش آماري تحليل واريانس يكطرفه (آنوا) و از نرم افزار SPSS نسخه 26 استفاده شد.
يافته ها: تجزيه تحليل داده ها نشان داد كه يك دوره تمرين ورزشي سبب كاهش معنادار اينترلوكين 17 در موش هاي گروه بارداري و گروه پس از زايمان نسبت به گروه هاي كنترل شد. در مورد اضطراب، يك دوره تمرين ورزشي سبب كاهش اضطراب گروه موش هاي پس از زايمان نسبت به گروه كنترل پس از زايمان شد اما اين تفاوت درمورد اضطراب موش هاي گروه بارداري با وجود كاهش، معنادار نبود (P-value>0.05).
نتيجه گيري: با توجه به يافته هاي تحقيق چنين مي توان استنباط كرد كه فعاليت بدني در طول بارداري فقط با اينترلوكين 17 در طول بارداري رابطه داشته اما با اضطراب بارداري ارتباط معنادار ندارد. فعاليت بدني با اضطراب پس از زايمان و اينترلوكين 17 در موش هاي پس از زايمان ارتباط معكوس و معنادار دارد. در مجموع فعاليت بدني منجر به كاهش التهاب و اضطراب در طول بارداري و پس از زايمان مي شود.
-
تاريخ نمايه سازي
1401/07/06
-
نام نمايه ساز
كشت كار، زهرا
-
شماره ركورد
67827
-
لينک به اين مدرک :