1398 الف2ف8 9811پ BF

كارشناسي ارشد

روانشناسي عمومي

آمل

1395-1398

1398/11/05

خوب

58ص.

انسيه بابايي

هدف پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي قصه گويي بر خلاقيت، تئوري ذهن و سلامت روان كودكان پيش از دبستان منطقه 2 شهر تهران بود. پژوهش حاضر، از نوع نيمهآزمايشي با طرح پيشآزمون-پسآزمون با گروه گواه بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه كودكان پيش دبستاني منطقه 2 شهر تهران بود. جهت محدودسازي نمونه گيري و تعيين حجم نمونه، نمونه گيري طي دو مرحله صورت گرفت. در مرحله اول به صورت خوشه اي تصادفي 3 پيش دبستاني انتخاب شده و سپس نمونه ها از از پيش دبستانيهاي منتخب، انتخاب شدند. بر اين اساس 40 كودك به روش تصادفي در دسترس انتخاب شده و در دو گروه (آزمايش 20 نفر و كنترل 20 نفر) قرار گرفتند. گروه آزمايش تحت 8 جلسه قصه درماني قرار گرفتند و گروه كنترل درماني دريافت نكردند. ليكن جهت رعايت اصول اخلاقي، گروه كنترل پس از پايان پژوهش، تحت قصه درماني قرار گرفتند. قرارگيري در گروه ها نيز به صورت تصادفي بود. ابزار پژوهش شامل پرسشنامه سلامت روان جلينك، مورفي و بورنز (1986)، آزمون خلاقيت تورنس (1990) و آزمون نظريه ذهن استيرنمن (1999) بود. نتايج نشان داد قصه گويي بر خلاقيت، تئوري ذهن و سلامت روان كودكان پيش از دبستان اثربخش مي باشد.

1401/06/28

اشرف عبداله زادگان

67714