BF193

The effectiveness of muscular relief therapy & attentive therapy on self-injury, mood disorders & emotion management among adolescence with borderline disorder

ارشد

باليني كودك و نوجوان

پيام نور بوشهر

بهمن ماه 1400

1400/11/2

عالي

105ص

محمدي يوسف نژاد،دكتر سيديونس

پولادي ريشهري ،دكتر علي

80-88

الگوي مراقبه، آرام سازي عضلاني، آسيب به خود، اختلالات خلقي، تنظيم هيجان

هدف از پژوهش حاضر اثربخشي آموزش گروهي الگوي مراقبه و آموزش آرام سازي عضلاني بر رفتارهاي آسيب به خود، اختلالات خلقي و تنظيم هيجان در نوجوانان داراي اختلال مرزي بود. روش پژوهش از نوع آزمايشي با طرح پيش آزمون – پس آزمون با گروه كنترل و گمارش تصادفي بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه نوجوانان پسر داراي اختلال مرزي مراجعه كننده به مراكز روانشناسي شهر بوكان در سال 1400 بود. روش نمونه گيري هدفمند بود. به اين صورت كه ابتدا 53نفر كه مايل به شركت در پژوهش بودند، انتخاب شدند و سپس پرسشنامه هاي آسيب به خود، اختلالات خلقي و تنظيم هيجان در اختيار آنان قرار گرفت و بعد از پاسخگويي 45نفر از آنهايي كه بيشترين نمره در پرسشنامه هاي آسيب به خود و اختلالات خلقي و كمترين نمره در پرسشنامه تنظيم هيجان بدست آورده بودند، بعنوان نمونه نهايي انتخاب شدند. سپس بطور تصادفي در سه گروه )كروه آزمايش الگوي مراقبه 15نفر، گروه آزمايش آرام سازي عضلاني 15 نفر و گروه كنترل 15نفر( جايگزين شدند. سپس گروه هاي آزمايش تحت آموزش گروهي الگوي مراقبه و آرام سازي عضلاني قرار گرفتند ولي گروه كنترل هيچ آموزشي دريافت نكرد. نتايج با استفاده از تحليل كوواريانس نشان داد كه آموزش گروهي الگوي مراقبه بر آسيب به خود، اختلالات خلقي و تنظيم هيجان تاثير معناداري دارد. همچنين آموزش گروهي آرام سازي عضلاني بر آسيب به خود، اختلالات خلقي و تنظيم هيجان تاثير معناداري دارد. علاوه براين نتايج نشان داد كه بين اثربخشي آموزش گروهي الگوي مراقبه و آرام سازي عضلاني بر آسيب به خود، اختلالات خلقي و تنظيم هيجان تاثير معناداري دارد. به عبارت ديگر آموزش گروهي الگوي مراقبه نسبت به آموزش گروهي آرام سازي عضلاني تاثير بيشتري بر كاهش آسيب به خود، كاهش اختلالات خلقي و افزايش تنظيم هيجان در نوجوان داراي اختلال مرزي تاثير معناداري دارد

فصل اول كليات پژوهشش فصل اول كليات پژوهش فصل دوم مباني نظري و پيشيه پژوهش ،فصل سوم روش پژوه ،فصل چهارم يافته هاي پژوهش ،فصل پنجم بحث و نتيجه گيري

67344