HB mah / 258

Lived experience of single women with children over 10 years in Tabriz in 1400

كارشناسي ارشد

جمعيت شناسي

دانشگاه پيام نور مركز مهاباد

1398-1400

1400/11/6

68 ص.

مهدي رضايي

لطيف پرتوي

چكيده فارسي: مقدمه: تا چند دهه پيش، فرزندآوري در كشور داراي سير طبيعي بود اما در گذر به سمت نوگرايي، اين روند تغيير كرد و مسير وارونه به خود گرفت. به گونه‌ اي كه شاهد افزايش نسبت خانواده هاي تك فرزند هستيم. افزايش تك فرزندي باعث تغييرات اساسي در تعاملات دروني خانواده و سبك زندگي گرديده كه به منزلة پديده اي اجتماعي بايستي مطالعه شود. اكنون فرزندآوري و تامين هزينه هاي آن، به منزله يك مسئله قابل تامل به شمار مي رود. هدف تحقيق حاضر اين است كه عوامل تك فرزندي و تجربه زيسته مادران تك فرزندي كه سن فرزندشان حداقل 10 سال مي باشد شهر تبريز آنها ست روش: مطالعه حاضر با رروش كيفي و رويكرد پديدارشناسي و نمونه گيري هدفمند از طريق مصاحبه هاي عميق با 18 زن متاهل كه داراي يك فرزند كه سن شان حداق 10سال بودند، انجام گرديد سپس داده هاي جمع آوري شده كد گذاري و مورد تحليل قرار گرفت. يافته ها: بر اساس اين مطالعه مي توان بيان كرد اكثريت والدين تك فرزندي را با رضايت انتخاب نكرده اند تك فرزندي برايشان ايده آل نيست وحس خوبي نسبت به آن ندارند، همواره به تلخي از آن ياد مي كنند و حس هايي همچون ترس، غم، حسرت، كمبود، تنهايي دلهره و اضطرابهايي را برايشان به همراه دارد. تك فرزندي را به اجبار و جهت ايجاد تعادل بين خواسته قلبي و شرايط موجود گزينش كرده اند كه بضي از آن شرايط به ارزشهاي معنوي و فردگرايي خود والدين مربوط بوده و برخي به و ناامني هاي اجتماعي، فرهنگي و اقتصادي مربوط مي شود نتيجه: از آنجاي يكه اكثريت زنان جامعه مورد مطالعه ما از تجربه زيسته با تك فرزندي حس ناخوشايندي دارند و تك فرزندي را به ناچار گزينش نموده اند بنابراين چنانچه بتوان در آن دسته از عوامل زمينه ساز در بروز تك فرزندي كه قابل تغيير و بهبود بخشي است مداخلاتي عملي ارائه نمود اقدام براي فزندآوري در بين زوجين افزايش مي يابد واژگان كليدي: ، تك فرزندي، تاخير در فرزندآوري، علل تك فرزندي، تجربه زيسته، زنان متاهل، فرزند بالاي 10 سال

1401/4/14

مينو عظيمي

66954