بررسي رابطه بين ميزان دينداري و مداراي اجتماعي كاركنان ادارات با ارباب رجوع شهرستان جغتاي

Investigating the relationship between the level of religiosity and social tolerance of office workers and clients Jaghtai city

ارشد

جامعه شناسي

دانشگاه پيام نور بجنورد

1400/11/04

بسيار خوب

74ص.

صالح آبادي، ابراهيم

اونق، نازمحمد

ص59-64

پژوهش حاضر با هدف تبيين رابطه بين ميزان دين‌داري با مداراي اجتماعي كاركنان ادارات با ارباب‌رجوع انجام شده است. اين پژوهش توصيفي از نوع همبستگي است و جامعه آماري آن را كليه كارمندان ادارات دولتي شهرستان جغتاي در سال 1400 به تعداد 550 تشكيل داده اند. نمونه مورد نظر با توجه به حجم جامعه 225 نفر در نظرگرفته شده است كه با استفاده از جدول مورگان و با روش نمونه گيري خوشه‌اي چند مرحله¬اي و تصادفي برآورد شده است. براي گرد¬آوري اطلاعات در اين پژوهش از پرسشنامه¬هاي مقياس دين‌داري خداياري فرد (1385) و پرسشنامه مداراي اجتماعي گيدنز(1986) استفاده شده است. جهت تجزيه و تحليل داده‌ها از آمار توصيفي و استنباطي همچون آزمون همبستگي پيرسون و رگرسيون، به كمك نرم افزار spss نسخه 25 استفاده گرديد. نتايج نشان داد بين دين‌داري و مداراي اجتماعي در سطح اطمينان 95 درصد رابطه معناداري وجود دارد(01/0=P). همچنين نتايج نشان داد بين مولفه هاي التزام ديني، باور ديني، عواطف ديني و شناخت ديني با مداراي اجتماعي در سطح 01/0 رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. لذا با توجه به آن¬چه بدست آمده مي¬توان نتيجه گرفت كه دينداري مي¬تواند به عنوان عاملي تاثيرگذار بر مداراي اجتماعي مد نظر قرار گيرد و به ابعاد دينداري به عنوان يك عامل تسهيل كننده در مداراي اجتماعي با ارباب رجوع توجه قرار گيرد.

پرسشنامه ص64-72

1401/02/28

66606