PIR 279

Techniques of Satire in the selected Iranian and Non-Iranian Children and Teens Tales

كارشناسي ارشد

زبان و ادبيات فارسي

پيام نور رشت

99/11/07

96ص.

درجه ارزشيابي:خوب

فاطمه كاسي

يوسف اسماعيل زاده

literature of children and adolescent , comedy , comedy methods , Iranian authors , non-Iranian authors

كاسي،فاطمه،راهنما , اسماعيل زاده،يوسف،مشاور

در ادبيات داستاني، نويسنده با بهره بردن از شگردهاي متنوع، فضايي كمدي مي¬آفريند و نكته¬ها و آموزه¬ها را در آن لفاف، مي¬گنجاند، تا مخاطب با شوق بيشتري به اصل مطلب، بينديشد. طنز مي¬تواند مسائل بسياري را بيان كند كه نمي-توان به صراحت، بيان كرد. هنگامي كه درام نتواند حق مطلب را ادا كند، طنز ابزاري است كه به كار مي¬آيد و تيغ برايي دارد. در اين پايان¬نامه شگردهاي طنز در هشت كتاب ايراني و غير ايراني با نام¬هاي: «داماد فرمانده لشكر»، «جاسم رمبو»، «لبخندهاي كشمشي يك خانواده خوشبخت»، «شلوارهاي وصله¬دار»، «ماتيلدا»، «تعطيلات نيكلا»، «داستان¬هاي اميل» و «مانوليتو» به روش توصيفي تحليلي، تحليل شده است. فصل يكم، درباره كليات پژوهش است. فصل دوم به مباني نظري اختصاص دارد. فصل سوم تحليل شگردهاي طنز آثار نامبرده است و در بخش چهارم، نتيجه اين پژوهش آمده است. نتايج حاصل از پژوهش نشان داد كه مهمترين و برجستهترين مؤلفههاي طنزآفريني كه نويسندگان ايراني، استفاده كرده¬اند، بيشتر، طنز غافل‌گيري و انواع طنز زباني است. مانند توصيف طنزآلود، تشبيه خنده¬دار، كنايه و ... كه در كتاب «شلوارهاي وصله¬دار» و «لبخندهاي كشمشي يك خانواده خوشبخت»، بيشتر ديده ميشود. نويسندگان خارجي هم، از انواع طنز موقعيت مانند: غافلگيري، كوچكسازي و بزرگ-سازي، بهره برده¬اند.

1401/02/07

منتخبي

66261