4091پ

A comparative study of literary genre and memory in two books (I am alive and twenty-three people)

كارشناسي ارشد

ادبيات فارسي

دانشگاه پيام نور گناباد

1400

1400/6/14

بسيارخوب

87ص.

خاتمي پور ، حامد

الداغي ، آنيتا

73-75

memory, story elements, those twenty-three people, Iʹm alive

خاطره نويسي يكي از انواع ادبي به شمار ميرود كه قدمتي به درازاي تاريخ ادبيّات ملل مختلف دارد. هر داستان و خاطره از عناصر و اجزايي تشكيل مي شود كه ساختار و شكل گيري آن را رقم مي زند. در اين پايان نامه، بررسي تطبيقي گونه ادبي خاطره در دو كتاب (من زنده ام و آن بيست و سه نفر) پرداخته شده است. روش تحقيق از نوع كتابخانه اي به صورت توصيفي- تحليلي ميباشد. به طور خلاصه اين دو كتاب مورد مطالعه داستاني واقعي بر اساس خاطرات يكي از آزادگان اين سرزمين و گوياي حوادث مهم دوران جنگ تحميلي ميباشد. كتابها داراي درونمايه ي اصلي، روايت رنج و حرمان آزادگان سرافراز در زندانهاي مخوف رژيم بعثي ميباشد. راوي داستان به توصيف حوادث واقعي پيرامون محور چند شخصيّت اصلي پرداخته و شخصيّتها و صحنه پردازي قصّه را به دو روش مستقيم و غير مستقيم بيان نموده است. او با زباني ساده و شيرين حوادث را به گونه اي شرح نموده كه خواننده دچار خستگي و ملال نگرديده و با به هم پيوستگي قوي و محكم، اشتياق مخاطب را بر انگيخته است. در اين تحقيق گونه ي ادبي مورد استفاده در دو كتاب من زنده ام نوشته معصومه آباد و آن بيست و سه نفر نوشته احمد يوسف زاده مورد بررسي و مقايسه قرار گرفت. كه زاويه ديد در هر دو كتاب اول شخص، من راوي ميباشد. سخت ترين و در عين حال زيباترين شيوه روايت است كه ميتواند مسايل عاطفي و احساسي را به خوبي بيان كند.

1400/12/15

65757