bf 00 ر56 ب45

The Relationship between Creative Self-Efficacy and Academic Engagement with Academic Stress in High School Girl Students in District 5 of Tehran

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور نوشهر

1400

1400/3/15

خوب

113

رضا گلپور

مرتضي ترخان

88-96

هدف از انجام پژوهش حاضر بررسي رابطه خودكارآمدي خلاق و درگيري تحصيلي با استرس تحصيلي دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه اول ناحيه 5 تهران بود. روش پژوهش حاضر توصيفي – همبستگي است. جامعه آماري پژوهش كليه دانش¬آموزان دختر مقطع متوسطه اول ناحيه 5 تهران در سال تحصيلي 98-99 به تعداد 11700 نفر بود. نمونه آماري بر اساس جدول نمونه¬گيري مورگان 372 نفر و با استفاده از روش نمونه¬گيري خوشه¬اي چندمرحله¬اي با خوشه¬بندي مدارس بر اساس مناطق جغرافيايي و سپس انتخاب به صورت تصادفي انجام شد. داده¬ها با پرسشنامه خودكارآمدي خلاق بيگيتو (2006)، پرسشنامه درگيري تحصيلي زرنگ (1391) و پرسشنامه استرس تحصيلي زاژاكووا و همكاران (2005) گردآوري شدند. نتايج آزمون رگرسيون گام به گام نشان داد كه مدل اول 9 درصد از واريانس استرس تحصيلي را تبيين مي كند (01/0>p و 60/37= (370,1) F). بر اساس اين آزمون، خودكارآمدي خلاق در گام اول به ميزان سه درصد توان پيش¬بيني استرس تحصيلي را داراست. در گام 2 و با اضافه شدن متغير درگيري تحصيلي، اين متغير توانست 6درصد از واريانس متغير ملاك يعني استرس تحصيلي را پيش¬بيني كند. نتايج آزمون رگرسيون گام به گام نشان داد كه مدل اول 9 درصد از واريانس استرس تحصيلي را تبيين مي¬كنند (01/0>p و 60/37= (370,1) F). با توجه به اطلاعات جدول فوق، از بين مؤلفه¬هاي درگيري تحصيلي، درگيري رفتاري در سطح 99 در تبيين واريانس استرس تحصيلي نقش دارد (01/0>p).

1400/12/11

حميدرضا فاني

65683