24302پ

The position of meritocracy in the religious policy of the government of Imam Ali

كارشناسي ارشد

تاريخ- تاريخ اسلام

مركز تهران جنوب

1400

1400/10/29

بسيارخوب

177ص

رضا يوسفوند

سريا شهسواري

167-175ص

meritocracy, politics, religion, government

مركز تهران جنوب

ي چكيده در بينش اسلامي بين سياست و حكومت رابطهي عميقي وجود دارد و سياستي شايسته و بايسته تلقي ميشود كه مبتني بر مولفهها و معيارهاي اخلاقي باشد. بنابراين هدف از انجام اين پژوهش تبيين جايگاه شايستهسالاري در سياست مذهبي حكومت امام علي )عليهالسلام( بود. يافتههاي پژوهش بيانگر اين است كه جايگاه اصول اخلاقي و ارزشهاي الهي و انساني در انديشه و سياست عملي حضرت علي )ع(، گوياي اين مطلب است كه آن امام به گونهاي به اين اصول معتقد بود كه در انتخاب ميان رسيدن به قدرت سياسي و اصول و مباني مذهبي و اخلاقي، به راحتي و بدون كمترين درنگ، سياست و قدرت را واميگذارد و پايبندي خود به اصول اخلاقي و انساني را ترجيح ميدهد. مهمترين بُعد، انديشهي سياسي امام، وفاي به عهد است. امام عدالت را مبناي سياست اخلاقي معرفي ميكنند و مصلحت را در رعايت اولويتها ميان هدفها بر اساس رعايت مقتضيات زمان با تاكيد بر اصول مشخص ميدانست. امام براي نهادينه كردن اصول اخلاقيشان در امر سياست، توجه به صبر سياسي را عامل ظفر و پيروزي، رعايت شايستهسالاري را امانت الهي و قاطعيت را ضامن اجراي عدالت معرفي ميكند. از ديدگاه امام علي تحقق اخلاق سياسي در جامعه اسلامي ميتواند با موانع و چالشهايي مانند جريان نفاق، بازگشت به ارزشهاي جاهلي، ضعف و سستي، فتنه انگيزي و استبداد راي همراه شود كه هر كدام ميتواند مشكلات بزرگي را براي جامعه اسلامي ايجاد كند و امر سياست و تدبير جامعه را مختل كند. پژوهش حاضر ضمن بررسي ديدگاههاي مختلف در مورد رابطهي سياست و مذهب به تبيين ديدگاه امام علي پرداخته است و طرحي اجمالي از اصول و مولفههاي اخلاق سياسي و روشهاي نهادينه سازي اين اصول و همچنين موانع تحقق سياست و حكومت را از منظر نهجالبلاغه بررسي كرده است. پژوهش حاضر به روش توصيفي- تحليلي با استفاده از رويكرد فقهي استنتاج شده است.

1400/11/19

65463