بوطيقاي روايت در داستان‌هاي كوتاه منيرو رواني¬پور بر اساس نظريه تزوتان تودورف

the Poetics of narrative in short stories of Moniro Ravani Poor based on narrative science opinion of Tzvetan Todorov

كارشناسي ارشد

زبان وادبيات فارسي

مركز ايلام

1396

1396/12/27

عالي

1منبع/100ص/جدول

گراوند، علي

عزيزي فر، اميرعباس

از ص 97تاص99

ساختارگرايي رويكردي نوين در مطالعه‌ي ادبيات است. يكي از مباحث موردتوجه محققان روايت¬شناسي ساختارگرا، يافتن دستور زبان داستان است؛ يعني قانونمندي‌ها و قواعدي كه بر قصه‌ها و داستان‌ها حاكم است.نگاه ساختاري به آثار ادبي به سبب بررسي عناصر درون‌متني و كشف الگوي پيوند آن¬ها زمينه شناخت ماهيت ادبيات را فراهم مي‌كند.ازآنجاكه ساختارگرايي در ادبيات، ازخود نظام ادبيات به‌عنوان مرجع بيروني آثاري كه بررسي مي‌كند، استفاده مي‌كند، جايگاه ارزشمندي در مطالعات ادبي دارد. علاوه بر آن داستان‌نويسي در دهه‌هاي اخير شاهد تحوّلات شگرفي بوده است و نويسندگاني تجربه‌گرا پا به عرصه نهاده‌اند. يكي از اين نويسندگان منيرو رواني‌پورمي‌باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسي نظام ساختاري داستان‌هاي كوتاه منيرو رواني‌پور بر اساس نظريه «تزوتان تودوروف» است كه با استفاده از روش توصيفي- تحليلي و شيوه كتابخانه‌اي گردآوري‌شده است. از ميان مجموعه آثار منيرو رواني‌پور در مجموعه «نازلي» و «زن فرودگاه فرانكفورت» كه هردو اثر داراي جوايز جشنواره‌هاي ادبي هستند انتخاب و مورد تحليل قرارگرفته‌اند. نتايج تحقيق نيز نشان مي‌دهد كه منيرو رواني‌پور توجه ويژه‌اي به قهرمان‌پروري زنان داشته است و با ديد اجتماعي به دغدغه‌ها و زندگي زنان پرداخته است. ساختار داستان‌هاي او سادهو داراي الگوهاي يك و دو پي رفتي هستند.

4فصل

1400/10/07

64806