پ.م.480

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي(M.A) گرايش : توسعه منابع انساني

پيام نور شيراز

1398-99

1398/11/08

ص.117

محسن جاجرمي زاده

خليل صفري

كتابنامه:ص.109-99

امروزه مديران به دنبال افزايش بهرهوري مستمر سازمان خود هستند. برنامه‌ريزي جانشيني از جمله راهبردهايي است كه ميتواند اين مهم را براي سازمان به ارمغان آورد. امروزه سازمان ها دريافته اند كه برنامه‌ريزي جانشيني يك فرايند پويا و مستمر است و براي دستيابي به استعدادها، بايد ديدگاهي فراتر از جايگزيني ساده نيروي كار داشت. از اين رو در اين پژوهش رابطه بين برنامه‌ريزي جانشيني و رضايت شغلي و تعهد سازماني با نقش ميانجي عدالت سازماني مورد بررسي قرار گرفت. جامعه آماري اين تحقيق 417 نفر كاركنان سازمان تامين اجتماعي شيراز مي‌باشد كه از ميان آنها 201 نفر با روش نمونه گيري تصادفي خوشه اي انتخاب شدند. پرسشنامه هاي نيهوف و مورمن (1991) عدالت سازماني، پرسشنامه آلن و ماير (1990) تعهد سازماني، پرسشنامه كيم (2006) جانشينپروري و پرسشنامه مينهسوتا (1930) رضايت شغلي بين اعضاي نمونه توزيع گرديد و دادههاي استخراج شده توسط آزمون همبستگي اسپيرمن در نرمافزار SPSS 24 و مدل معادلات ساختاري با نرمافزار pls2 مورد تحليل قرار گرفت. نتايج نشان ميدهد كه برنامهريزي جانشيني با تعهد سازماني و رضايت شغلي رابطه مثبت و مستقيمي دارند. همچنين تأثير مثبت برنامه‌ريزي جانشيني بر عدالت سازماني مورد تاييد قرار گرفت. در ادامه با آزمون سوبل نقش مثبت ميانجيگري عدالت سازماني بر رابطه بين برنامهريزي جانشيني و تعهد سازماني و همچنين رضايت شغلي مشخص شد.

64645