پ.م.476

كارشناسي ارشد

مديريت دولتي گرايش: مديريت منابع انساني

پيام نور شيراز

1397-98

1398/04/15

ص.110

سيد محمد حسين كماني

محسن جاجرمي زاده

كتابنامه:ص.102-90

هدف از پژوهش حاضر پيشبيني استرس شغلي بر اساس نوبت-كاري با نقش ميانجي چابكي نيروي كار در پرستاران بيمارستانهاي منتخب شيراز ميباشد. روش تحقيق اين پژوهش، توصيفي – پيمايشي از نوع همبستگي؛ و جامعه آماري شامل پرستاران بيمارستانهاي شهيد بهشتي، مركزي، ارديبهشت، قلب الزهرا است. و از اين جامعه آماري نمونههايي به تعداد 291 نفر با روش نمونهگيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي سنجش متغيرهاي مورد مطالعه از پرسشنامههاي استرس شغلي HSE (كوسينز و همكاران، 2004)، نوبتكاري sos (بارتون، 2007) و چابكي نيروي انساني (شرهي، 2008) استفاده شد. پايايي پرسشنامهها از طريق آلفاي كرونباخ به ترتيب 753/0، 000/1 و 748/0 محاسبه گرديد. نوبتكاري با نقش ميانجي چابكي نيروي كار بر استرس شغلي در پرستاران بيمارستان اثر دارد. بر اساس يافتههاي پژوهش نقش ميانجي چابكي نيروي كار در رابطه نوبت كاري بر استرس شغلي مورد تاييد قرار ميگيرد. اين يافتهها نشان ميدهد وضعيت مطلوبتر از نظر نوبتكاري مي-تواند موجب افزايش نمره پرسشنامه استرس شغلي يعني كاهش استرس شغلي گردد. و نوبتكاري بر چابكي نيروي كار تاثير معنتدار دارد، به اين معني كه وضعيت مطلوب نوبت-كاري ميتواند موجب افزايش چابكي نيروي كار گردد. -چابكي نيروي كار بر استرس تاثير معنادار دارد. زيرا ارتقاي چابكي نيروي كار ميتواند استرس شغلي كاركنان را كاهش دهد.

64641