پ.ر.و.26

كارشناسي ارشد

روانشناسي

پيام نور شيراز

1397-98

1398/06/28

ص.87

عليرضا فيلي

الهه اسلمي

كتابنامه:ص.86-75

هدف از انجام اين پژوهش تبيين اثربخشي درمان شناختي رفتاري گروهي بر پيشگيري از تمايل به مصرف مجدد و سبك-هاي مقابله با استرس در افراد معتاد به مواد مخدر مي-باشد. جامعه آماري اين پژوهش شامل كليه معتادان مراجعه كننده به مراكز ترك اعتياد شهر ياسوج در سال 1397 بوده كه 30 نفر از آنها(يك گروه 15 نفري به عنوان گروه آزمايش و يك گروه 15 نفري به عنوان گروه كنترل) به عنوان نمونه انتخاب شدند. جهت گردآوري اطلاعات از پرسشنامه راهبردهاي مقابله با استرس اندلر و پاركر و مقياس پيش بيني بازگشت رايت استفاده گرديد. روش تحقيق اين پژوهش از نوع نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون–پس آزمون بود و براي تجزيه و تحليل دادههاي به دست آمده از پرسشنامه-ها، از تحليل كوواريانس يك متغيره(آنكوا) و تحليل كوواريانس چندمتغيره(مانكوا) به كمك نرم افزار آماري SPSS استفاده گرديد. نتايج اين پژوهش نشان داد كه درمان شناختي رفتاري گروهي بر پيشگيري از تمايل به مصرف مجدد و سبكهاي مقابله با استرس در افراد معتاد به مواد مخدر اثر معناداري دارد. همچنين، يافته ها نشان داد درمان شناختي رفتاري گروهي بر پيشگيري از ابعاد تمايل به مصرف مجدد(1-شدت نيرومندي ميل در موقعيت خاص و 2- احتمال مصرف در آن موقعيت) و ابعاد سبكهاي مقابله با استرس(1-مسئله مداري، 2-هيجان مداري و 3-اجتنابي) در افراد معتاد به مواد مخدر اثر معنادار مثبتي دارد. به طوريكه درمان شناختي رفتاري گروهي باعث افزايش سبك مسئله مداري و كاهش سبكهاي هيجان مداري و اجتنابي شده است. .

64598